İnsanlara ne kadar kendinizi tanıtıp, zaaflarınızı belli edersiniz önce o noktadan vurulursunuz. İnanın, özellikle o noktadan vurmayı seçerler çünkü yıkmak kolay gelir. Toparlanmak zor olanıdır. Kural bu, içinizi açtığınız kadar yara alır, belli ettiğiniz kadar incinirsiniz.

eskisi kadar konuşasım yok, ne hissettiğimden bahsedesim yok, hiçbir şey ilgimi çekmiyor. kendimle yalnız kalmak iyi gelecek ama kendimi de bulamıyorum.

Bir yaygara koptu. Elindeki çiçekler toprağa düştü. Üstüne bastılar. Böyle olmamalıydı. Kalbini tutuyorsun. Tutma. Bırak. Ölsene.

Yaprak döken gençliğimin satir aralarında altı kırmızıyla çizilmiş ve tırnak içine alınmış suskunluğumun baş harflerisin.

gerçekler, biz kabul etsek de etmesek de, kapıyı çalmadan içeri girip, üstünü başını soyunup, bir duş aldıktan sonra yatağa bizimle davetsizce yatıp koynumuza girer.

“Bana sormayın böyle nereye Koşa koşa gidiyorum. Alnından öpmeye gidiyorum Evleri balkonsuz yapan mimarların”

Arkadaşlarımdan gelen “nasılsın” mesajları gelen kutusunda öyle bekliyor. Yıllardır karar veremiyorum nasıl olduğuma.

bi sürü plan yapıyorum ama hiçbirini yerine getirecek kadar param yok

Biliyorum Rabbim, Sen'inle aramı düzelttiğim vakit kimseyle de bir sorunum kalmayacak.

müziksiz adım atamaz hale geldim

Sanki yavaş yavaş herkesten ve her şeyden vazgeçiyorum

Kimse beni cepte görmesin ben en sevdiğim yerleri bile yüzüm gülerek, içim sızlaya sızlaya terk ettim.

dışınız şatavatlı, içiniz bok

“Biraz olsun umursamaz biri olabilseydim, şu dünyada benden mutlusu olmazdı.”

Koy göte gitsin dediğim ne varsa şuan götümün peşinde

Her kadının hayatında elinden düşürmediği bir ruj aklından çıkaramadığı bir hata ve kalbini parçalamış bir öküz vardır...

Ölüler yaşayanlardan daha çok çiçek alır, çünkü pişmanlık minnetten daha güçlüdür.

neden herkes bu kadar yalancı abi biz kime güvenicez ya kime

sen beni çok sonra anlayacaksın.

ayıp olmasın diye takip ettiğim kişiler takipten çıkınca sinir patlaması yaşıyorum