پروردگارا خارج کن جدی .

ولی اون حال خوب دیگه نیستش شاید همونجا اون موقع گمش کردیم حواسمون نبود و دنبالش نگشتیم ، ولی من دلم تنگ میشه کلی :)

زمان همه چیز را عوض می‌کند، یک روز آدمی را در آینه می‌بینی که تو نیستی. چشم‌هایش چشم‌های توست، با همان لب می‌خندد، خط‌های زیر چشمش درد‌های توست اما تو نیستی. تو یک روز، جایی در مه گم شده‌ای...

میشه هرگز خوب نشد و همچنان ادامه داد...

اصلا جالب نیست اصلاااا

این فلسفه نگاه کردن به خودت و مشکلاتت از دید بقیه برا این که کوچیک به نظرت بیان خیلی چرته از اول شخص و سوم شخص واقعا حس میکنم گناه دارم و حقم نبوده این وضع

ولی خب شاید هیچوقت متوجه نشی فاصله گرفتن از آدما بخاطر اینکه غمگینی و برای اینکه بهشون اسیب نزنی دقیقا چه شکلیه

و بله امیدوارم جایی رو داشته باشی که بهش برگردی

رفتنشونو باور نمیکنه و بخاطر همین میترسه بودن دیگه ای رو تجربه کنه

آدما میرن و خاطرات میمونن ...

البته درد که خیلی زیاد بشه سکوت همراهش میاد

Some things cannot continue but they never end.

امروز صبح بی هیچ دلیل خاصی ساعت ۸ از خواب پریدم تروماهایی که ناخوداگاه همچنان با خودش حمل میکنه ...

کاش هیچوقت به اونجایی نمیرسید که چرا من ؟

زخم های روحی مثل زخم های جسمی مشهود نیستن هیچوقت هیچ ایده‌ای نداری یه آدم که کاملا سالم به نظر میرسه چه فروپاشی هایی رو پشت سر گذاشته

اما من شب‌ها در جنگ نابرابر ابدی با موجودی که دیگر شباهتی با من ندارد هم، بازنده‌ام...

نمیدونم چطور توضیح بدم ولی بعد یه سری اتفاق دیگه درو برای همیشه میبندی

چیزهایی که خیلی وقته مردن ولی یه گوشه از ذهنت هنوز به زندگی ادامه میدن

حرف‌های زیادی نمونده و دیگه حتی مهمم نیست .