Korkunç bir çağ bu!

Bazen de hiçbir şey yapmadan yorulursun bu çağda.

Büyük bir ağacın altında otururken esen rüzgarın sessizliğini, taşlara çarpa çarpa akan coşkun ırmağın sessizliğini, camlara vuran yağmur damlalarının sessizliğini, dağlardan kopup gelen çağlayanların sessizliğini arzuluyorum.

Çocuk kitaplarında cümlenin bazen böyle konudan bağımsız bitmesini seviyorum.

6 Şubat, korku ve çaresizliğin en somut haliydi. Kimseler yaşamasın, dilerim.

Ekmek yoksa pasta yesinler, sözünün vücut bulmuş haliyim. Dersten geldim ve taze çay eşliğinde peynir, zeytini limonlu kekle yiyorum. Üstelik bileşim hiç de fena değil. Belki denemek istersiniz, diye. :)

Uzaklarda oynaşan çocuk cıvıltıları gibi ruhumuzun derinlerinden seslenen neşeyi, sevinci korumak için silahlar kuşanmamız, akıllıca olduğuna inandığımız yöntemlerle savaşmamız gerekebilir. Tezata bakar mısınız? Sevinç ve silahlar... Sevgilim hayat!..

"çıkarsın bir dağ başına bir ağaç bulursun tellersin pullarsın gelin eylersin bir de bulutları görürsün bir de bulutları görürsün bir de bulutları görürsün köpürmüş gelen bulutları"

Kitap okumayı ARTI EKSİYE çevirin diyen velilerin toplantısından geliyorum. Kitabın gönül işi olduğunu, gönüllerine hitap edilmesi gerektiğini anlatmaya çalışıyorum hep. Yorucu oluyor bu ama bir kişi bile anlasa çok şey yapmışım gibi hissedeceğim. Arpa boyunu anlattım size.

Sevinciyle beraber mahcupluğunu da yaşıyorum. Diğer zamanlardaki selamsızlığımla, şimdi kapıyı nasıl çalacağım, bilemiyorum. Rengarenk yıldız kümelerinin, Ramazan ayının etrafında dönüyormuş gibi bir şey düşlüyor zihnim. Bilmem. Belki bu, O'nun rahmetidir.

uzandı ellerim tutunamayacağı bir hoşluğa...*

Lütfen onlara salataymış, mezeymiş demeyin. Ana yemek kadar vakit alıyor ve emek istiyor. Üstelik lezzeti de, ana yemekle yarışır. 💞

TRT Müzik'te Akşam Sefası var. Şahane. Enver Hoca'mın kulakları çınlasın. Bu şahaneliğin içinde kış akşamı olması, cuma olması ve çay içebiliyor olmak da var.

"geri dönmek yok. insan her şeye alışır "

"puslu ve sarı bir çin sabahı gibiyim bazen  sağım solum kış, şehir, üstüne ay mavisi düşmüş bazen uzak nehir... dünya bana göre bazen, bazı zehir..."

"Tek ki sağ kal, kopmasın ömrün bahardan. Gam yeme."