Hangi yöne gitsem hüzün....

kimsenin zor oldugunu bilmedigi bir günü atlatmanın sessizligi.

aradan yıllar geçse de, bazı sözler, bazı insanlar ve bazı anlar içimde hep bir yara olarak kalacak. unutmak değil meselem. bazı şeyler affedilmiyor.

Çok mutluyken bile bir kaldırıma çöküp ağlayabiliyor oluşumu asla anlamlandıramıyorum.

Uykum ve ruh sağlığım beni terk etti.

Her şeyi bir şekilde affedebilirim ama nankörlük ve ihanet.. kara listemin ilk sırasında.

İki bin ikiliyim ama benimle aynı yılda doğanlarla aynı yaşta değilim.

galerimde aylar önceki fotoğrafıma denk geldim, insan kendini kıskanır mı? kıskandım.

" Vicdanlarını beni kötü insan kalıbına sokarak rahatlattılar , elbette anlıyorum , başka çareleri yoktu .. "

Uykusuzluk, sessizliğin sesi gibi.

Li şûna her keziyekê, Bi hezaran kezî tên hûnandin...

Bıra riha qurbana axa te bê welatê min. #Suruç #pirsûs

Ne kattın ki ne eksilteceksin mesela ?

Yanlışım varsa, yanlışın vardır .

Uyuyamıyorum...

İnsan en çok yanan bir ateşin başında kendini yapayalnız hissedince üşüyor.

Hatırla ,ne kadar tutkuyla istemiştin geçmişte şimdi sende hem tiksinti hem de rahatsızlık uyandıran birçok şeyi . Bilgelik günlüğü , Tolstoy

Berfa herî zêde di dilê min da barî Ez dicemidim…

Sizi çok takıyormuşum gibi birde küsüyorsunuz.