هروقت سعی می‌کنم لبخند بزنم احساس می‌کنم به آنچه که رخ داده، خیانت می‌کنم. -داستایوفسکی

ثروت این مملکت نه نفت بود نه طلا نه ذخایر طبیعی ثروت این مملکت همین جان های جوان عزیزی بود که کشتند و سلاخی کردند.

قاتلِ الهه حسین نژاد هنوز زنده‌ست اما بچه‌های ما رو بدونِ محاکمه هر ۵ صبح با صدای اذان می‌فرستن بالایِ دار.

86,000 Iranians did not die for a better nuclear deal. They died for freedom, for Iran, and to end the regime.

This is what should be done with any "deal" made with Khamenei and his regime

جدی نمیکشم خیلی جدی جدی جدی جدی جدی نمیکشم

این سرکوب نبود، قتل عام بود، جنایت علیه بشریت بود

همین از خون جوانان وطن رو که گوش میدی و جگرت خون میشه حداقل یه قرن از سرودنش می‌گذره اما هنوز داره از خون جوانان وطن لاله می‌دمه، دیگه بسه.

پنج دقیقه اینستاگرام رو باز می‌کنی به اندازهٔ پنج سال پیر می‌شی. چه جوان‌هایی. هیچ نشانی از مرگ و نیستی توی صورت‌هاشون نیست. اما در عرضِ یکی دو شب همه‌شون از صحنهٔ زندگی محو شدند. حالا حالاها باید خون گریه کرد. هیچ تسلایی نیست. نه شعر. نه سینما نه طبیعت.

Aha ok take your hero to your house and stick him up your ass

تایملاین شده هری‌پاتر و یادگاران مرگ (۱) یه رادیو فقط اسم می‌خونه: دستگیر شد گم شد کشته شد

۱۸ و ۱۹ دی باشکوه‌ترین و غمگین‌ترین روزهای تاریخ معاصر ایران بودند.

نیایین نیایین

عجب تیریپ بدیه ایرانی بودن امیدوارم دیگه تجربش نکنم

تو مگه چند تا بهار دیدی که جان فدای میهن بشی عزیز کوچکم

“His wish was to see a Real Madrid match up close at the Bernabéu. That wish is now written on his gravestone.” Mehrdad Moshtaghi never got to live out that dream and was only 27 years old. Brilliant and driven, he ranked 200th in Iran’s fiercely competitive national university

فردا برین راهپیمایی دنبال پدراتون بگردین

یعنی چی میگین میرید خیابون همه چیز بنظرتون عادیه مردم دارن زندگیشونو میکنن!!! چیکار کنن ملت رندوم راه برن خودشونو بزنن؟ کورید؟؟ چجوری این غبار غم و کثافتو نمیبینید نمیفهمم

میون همه اتفاقات واقعا مکالمه هایی که این چندروز داشتم خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی سورئال بود و واقعا هنگم

وای این عو عو سگاشون دهن مارو گایید دیگه