KAGEYAMA KAZUYO Grandfather of Kageyama Miwa & Kageyama Tobio

⠀ “แย่แล้วล่ะ เห็นสนับเข่าของฉันบ้างมั้ย ? ฉันจำได้แม่นเลยนะว่าวางเอาไว้ตรงนี้ พอกลับมาอีกที. . .ปรากฏหายไปแล้วอะ!?” 𝑨٭

“おやすみ”

❝ — อรุณสวัสดิ์ครับ ❜❜

ช่วงเช้าหลังจากที่มาถึงห้องทาดาชิได้เดินไปที่โต๊ะของตัวเองก่อนจะวางกระเป๋าของตัวเองไว้ให้เรียบร้อย ก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะรอคุณครูประจำวิชามาสอนในคาบแรกของวัน [ทุกคนสามารถเข้ามาทักทายพูดคุยกับผมได้เลยครับ👉🏻👈🏻💦]

❝ อ โอยาสุมิค่ะมินนะซัง ต้องนอนพักผ่อนให้เยอะๆนะคะ ! ❞

*นั่งทำการบ้านสลับกับมองเวลาบนนาฬิกาไปด้วย* "ต้องทันสิ..."

อรุณสวัสดิ์นะคะ วันนี้ก็อาจจะยุ่ง💦 หรือพรุ่งนี้ก็อาจจะยุ่งด้วยเหมือนกัน💦 ท-ทุกคน ย-ยังไหวกันอยู่ ไหวอยู่สินะ..

/พยายามนั่งนึกบางอย่าง/ …

⠀ “อากาศดีขนาดนี้อยากนอนต่ออีกหน่อยจัง~ อรุณสวัสดิ์ เปิดเทอมกันแล้วหรอเนี่ยพวกเธอ ? งั้นขอให้เป็นวันที่ดีนะแล้วก็อย่าลืมมื้อเช้าล่ะ” 𝑨٭

“おはよう”

❝ โอฮาโยนะคะมินนะซัง ขอให้เป็นวันที่ดีนะคะอย่าลืมหาอะไรทานกันด้วยนะ ! ❞

" โอ๊ะ? เวลาผ่านไปเร็วจัง " " คงเพราะตื่นเต้นที่ได้กลับมาเรียนที่โรงเรียนเต็มตัวแน่เลย ✨"

おはようございます

คาบเรียนแรกของช่วงบ่ายได้เริ่มขึ้น ตามด้วยเสียงคุ้นหูกล่าวเอ่ยทักทาย บุคคลด้านหน้าเป็นเซนเซย์ที่นักเรียนต่างก็คุ้นหน้าคุ้นตา ❛ ... ❜ คาเงยามะไม่ได้สนใจเสียงของคนที่อยู่หน้าห้อง เขาแทบจะไม่ได้ฟังด้วยซ้ำว่าตอนนี้เซนเซย์กำลังสั่งให้ทำสิ่งใด

⠀ เสียงเคาะโต๊ะดังเป็นจังหวะจากปลายปากกาลูกลื่นขนาดเล็ก คลาสเรียนถูกยกเลิกตลอดบ่ายเพราะเหล่าอาจารย์ดันมีประชุมด่วน อาซาฮินั่งมองท้องฟ้าพลางจินตนาการภาพในหัว เขาคลี่ยิ้มเมื่อเห็นก้อนเมฆกลุ่มใหญ่คล้ายกับอีกาฮินาตะและคาเงยามะลอยอยู่ไม่ไกล แล้วคนอื่น ๆ จะเห็นรูปอะไรกันนะ ? 𝑨٭

วันนี้การซ้อมผ่านไปอย่างราบรื่น {เพราะไม่ได้รับบาดเจ็บ..} ยังไม่ถึงกับเรียกว่าเก่ง เพราะฉันก็ทำพลาดอยู่บ่อยครั้งในการรับลูก แต่ถ้าเป็นการตบลูกและบล็อกลูก ผ่านไปด้วยดีเลยล่ะ! แต่ก็ยังไม่ถึงกับเรียกว่าสุดยอดอยู่ดี พรุ่งนี้จะซ้อมให้มากขึ้นครับ!! 🏐🔥 แต่ตอนนี้~ โอยาสุมินาไซ!