حسین‌علی احمدی و خانواده‌اش شامل همسر، سه فرزند و مادر همسرش همان خانواده‌‌ی مهاجری هستند که همگی در بمباران منطقه سیزده آبان شهر ری کشته شدند.

بعضی دوستان شکایت دارند که چرا افغانی های ما در فضای مجازی طرفداری از ایران می کنند و استدلال هایی موجه هم دارند. اما یک وجه جدیدی در این قضیه است که این جنگ را متفاوت تر می کند: لحن کاملا تهوع آور، از بالا به پایین و نژادپرستانه ی مقامات آمریکایی، مخصوصا پیت هگست به ایرانی ها

حدود شش سال پیش وقتی فیسبوک در اوج بود و منم چرت و پرت می نوشتم، یک پسری بود که هر بار چیزی می نوشتم، کامنت های عصبی و معمولا راست گرایانه می داد. بعضی وقت ها فحش میداد، مسخره می کرد. بعضا هم خیلی لحن اش دوستانه می شد. یک روز بالاخره ازم خواست حرف بزنیم و قصه کنیم. از مسینجر زنگ

البته که ایرانی ها وایت اند و متفاوت اند و ایران کشوری اروپایی در آسیا است و پرشین اند و مسلمان نه... ولی حقیقت حرف این است که آمریکایی ها، دولت های جمهوری خواه با اختلاف زیاد، در قبال کل ما نژادگرا اند و دارای نگاه بالا به پایین. جدا از ریتوریک ترامپ، همین کم اهمیت بودن میزان

من موافق حمله پاکستان به افغانستان طالبانی ام و اگر ایرانی می بودم مخالف حمله آمریکای ترامپی به ایران. دلیل اش: قناعت دادن یک ایرانی خیلی دشوار است که وضعیت زندگی در ایران ج.ا. سیاهی مطلق نیست، نه تنها در مقایسه با افغانستان، بلکه در مقایسه با خیلی از کشورهای جهان دوم دیگر.

من نمی دانستم این کاربر یکی از میلیون ها دختری است که فیزیکی در افغانستان تحت طالب زندگی می کند. ظاهرا سن زیادی هم ندارد. تویت هایش شبیه یک طیف خاصی از زنان اکتویستِ در ظاهر ضد طالب و در واقع طرفدار ماندن طالب تویتری بود. سراج ها و قادری ها و وردک ها بود و دچار سو تفاهم شده بودم.

یک نکته به تمام افغانی های مجازی و واقعی: شما هیچ توضیحی به هیچ کسی درباره ی فاطمیون بدهکار نیستید!

یکی از داستان هایی که به مردم افغانستان فروخته شده، هراتی بودن به مثابه ی یک هویت تافته ی جدا بافته از سایر ولایات افغانستان بوده است. اینکه هراتی ها چه پشتون تبار و چه تاجیک و چه هزاره، همه در درجه اول هراتی اند و بعد مسائل قومیشان . این کاملا درست نیست. حداقل نه در مهم ترین

همان طور که بین ضدیت یک ایرانی برانداز تا یک پشتون ضد ایران هزار و یک داستان جالب وجود دارد،این کلیک کردن موسی ظفر روی طرفداری از ج.ا هم به خودی خود جالب است.

باید خلاصه می نوشتم: پشتون های هرات، برعکس تبلیغ ها، اول پشتونِ افغان اند و بعد هراتی. تا اینجا مشکلی ندارد، اما جایی که پشتونِ افغانی به طالبی می رسد مشکل ساز است.

من همیشه مشروط به ملت افغان هستم. نه اینکه عاشق افغانیت باشم، بلکه از روی واقع بینی می گویم. فعلا اما با هر پشتونی، سکولار، سنتی، مذهبی، طالب، حتی بعضی زنان شان که حرف می زنم، نااُمیدی در پی دارد. از قمار لر و بر عبور نمی کنند، وارد مذاکره پشتو - فارسی نمی شوند، و در عمق نگاه شان

روایت جالب و جذاب چگونگی رسیدن به نتیجه ی حمله آمریکا به ایران از نیویورک تایمز. طولانی اما جالب است. بخوانید. nytimes.com/2026/04/07/us/…

برای کسانی که خواستند خلاصه اش را بدانند: نتانیاهو مونتاژی از چگونگی پلان جنگ با ایران را به کاخ سفید آورده و ترامپ را خر می کند و بعد از چند روز رایزنی این هم مواضع ترامپ و اعضای کابینه اش قبل از تصمیم جنگ: * موضع رئیس ستاد ارتش جنرال کین جالب است، اما افسوس که همه شان مشتی

آقای محقق اواخر بسیار موضع گیری های معنادار دارد.

تیراندازی افراد مسلح بر مردم شیعه در منطقه ده‌ مهری ولسوالی انجیل ولایت هرات تاکنون بیش از ۳۵ کشته و دهها زخمی برجای گذاشته. احتمال افزایش تلفات بالا است.

یک عده هزاره/شیعه ستیز خجالتی هستند. تا حرف از ظلم‌ و ستم و حملاتی که از ناحیه طالب و داعش و... به شیعیان و هزاره‌ها در افغانستان می‌شود میگویند بله. بعد صدا را کمی پایین تر می‌آورند و میگویند البته فاطمیون و... فاطمیون و کیر خر وطنداران محترم.

در بحث نزاع و سیاست همیشه قومی افغانستان، یکی از جالب ترین کم هوشی تحلیلی مثال پایین است: تقسیم مساویانه ی بدی (اگر جهاد را اینجا متفق القول بد قبول کنیم). فرقی نمی کند اگر نسبت تناسب بدِ مثلا من پشتون به بدِ آن یکی هزاره ۱۰۰۰/۱ یا اصلا ۱۰۰۰/۰ باشد، فرقی نمی کند، باید یک چیزی اگر

آقای زمانی سر روح الله یعقوبی قهر است که چرا تایتل های فلشی و خبرساز می گذارد از کل یک انترویو. معمولا هم درباره ی کارکرد فلان سران مجاهدین. من رفتم چک کردم. اولش که تنها شکایت موجه می تواند تاکید روی عدم درستی یا از کانتکست بیرون بودن آن عمل باشد، فساد و دزدی هیچ کانتکستی نیاز

اندیشه سیاسی نداشته ی مسعود من با تاجیک های خیلی هم خوش نیتی هم که حرف می زنم، دو نکته را متوجه میشوم: ۱. یا همان روایات تکراری شفاهی در مدح و اگر نه نکوهش ( کم اهمیت پنداری) مزاری ۲. من چیزی نمی دانم، مطالعه ندارم و هر دو جنگ کردند... من به خاطر پیشگیری از عدم سوگیری، از مزاری

اگر دهه ی نود میلادی را بهترین فرصت برای تحول بنیادین در افغانستان بدانیم، قابل دفاع ترین کارنامه، کارنامه ی مزاری و غیر قابل دفاع ترین از آنِ احمد شاه مسعود است. حیف است که از قضای روزگار این شخص احمد شاه مسعود است که برای تاجیک های افغانستان تبدیل به قهرمان حیثیتی شده است و نه