ยินดีกับการมีอยู่ของตัวเองเถอะนะ ไม่ต้องเก่งมากมาย อย่างน้อยวันนี้ก็ใช้ชีวิตผ่านมาได้อีกวัน การที่แกกำลังเติบโตแบบเงียบๆ แค่นี้ก็เก่งมากแล้ว

burn out ไปแล้วล้านรอบ :

ความผูกพันมันน่ากลัวตรงที่ชีวิตจริงมันไปต่อกันไม่ได้แล้ว แต่ยังอยากมีเขาอยู่เหมือนเดิม

ความรู้สึกเป็นล้าน เเต่เล่าไม่ได้สักอย่าง

เรามักโหยหาสิ่งล้ำค่าไกลตัวจนละเลยจนลืมไปว่าเราทีสิ่งล้ำค่าอยู่ใกล้ตัวอยู่แล้ว -ยังมีพ่อแม่ให้ได้เจอ -ยังมีเพื่อนสนิทให้ได้พูดคุย -ยังมีครอบครัวที่รอให้ได้กลับบ้าน -ยังมีเสียงเรียกให้ตื่นนอนตั้งแต่เช้า -ยังมีเสียงเรียกไปกินข้าว พอโตขึ้นกลับมองว่าสิ่งเหล่านี้ดันล้ำค่าขึ้นมา

สาเหตุนึงเลยที่ไม่เป็นคนอิจฉาคนเพราะรู้ดีกว่าก่อนเขาจะได้ดีกัน เขาพยายามกันมาทั้งนั้นแหละ แบบส่วนมากเราเห็นแต่ตอนที่เขาได้ดีแล้ว เราไม่ได้ดูตอนเขาทำ

ชอบชีวิตที่มีคนเข้าใจในความเป็นเราอะ บางทีก็ขี้เกียจตอบแชทแล้วไม่เซ้าซี้ให้ตอบ บางทีก็หายไปเฉย ๆ เพราะเดี๋ยวก็กลับมาเอง คือชอบโดนน้อยใจตลอดแต่จริง ๆ แล้วก็อยู่ที่เดิม หันมาเมื่อไหร่ก็เจอ เรียกหาก็เห็นแล้ว

อายุแค่นี้เองรักแบบมีสติหน่อยสิวะ

เวลาเจอคนถูกใจแต่รู้ว่าตัวเองไม่เหมาะสมกับเขาเลยนี่ เจ็บใจจี๊ดดดดดเลยอะ

ก็เสียใจที่พาตัวเองมาได้ไกลแค่นี้

หลายๆครั้งที่กุยอมทิ้งตัวเอง เพื่อคนอื่น

ถึงจะบอกว่าการอยู่คนเดียวมันสบายใจก็จริง แต่ลึก ๆ แล้วมันก็แอบอยากมีใครสักคนอยู่เคียงข้างนั่นแหละ เพราะบางครั้งมันก็รู้สึกเหงา เวลามีเรื่องอยากเล่าให้ฟัง ก็ไม่รู้ว่าจะไปคุยกับใคร

ชอบประโยคที่ว่า “ในทุกความสัมพันธ์การนึกถึงใจกันเป็นเรื่องสำคัญ อย่ามองข้ามความรู้สึกใครเพียงเพราะว่าเขาทนได้”

อยากมีคนให้ระบายเรื่องต่างๆในชีวิต ที่เป็นคนในชีวิตเราจริงๆ แต่สุดท้ายมันก็ไม่มีใครพร้อมที่จะเข้าใจเรา 100% ขนาดนั้น ไม่มีใครสามารถรับฟังเราโดยไม่ตัดสินได้จริงๆซักคน บางทีหลายๆเรื่องมันก็ควรจบที่เรา ไม่น่าไปเล่าอะไรให้ใครฟังทั้งนั้น

ไม่คิดว่าคนคนนี้จะทำให้กุเสียหลักในชีวิตหนักขนาดนี้

ราชการมั่นคงจริงๆนั่นแหละ เริ่มต้นอาจจะเงินเดือนไม่เยอะแต่เงินเดือนขึ้นเรื่อยๆ อายุเยอะ หรือเศรษฐกิจเป็นพิษใดๆก็ไม่ถูกไล่ออก มีวันลา มีสวัสดิการการรักษาพยาบาลฟรีของตัวเอง แถมครอบคลุมไปถึงพ่อแม่ลูก ทำงานไม่ต้องวางแผนเงินออมอะไรมากเพราะเกษียณแล้วไม่ต้องทำงานแล้วยังได้เงินกินไปจนตาย

ยาวหน่อยแต่อยากให้ได้อ่าน (: 1. อย่าเอาความล้มเหลว 1 ครั้ง มาตัดสินเส้นทางทั้งหมด — ทางที่สะดุด ไม่ได้หมายความว่าปลายทางจะต้องผิดพลาด แต่บางครั้งมันแค่บอกให้เธอปรับวิธีเดินใหม่เท่านั้นเอง 2. ความนิ่ง คือ พลังที่หลายคนมักมองข้าม — คนที่ควบคุมจิตใจตัวเองไดั