İnsan olgunlaştıkça ve derinleştikçe, her anlamda sadeleşir. Ancak abartıyı ve gösterişi yücelten günümüz yüzeysel dünyası, bu sadeliği zayıflık olarak görür.. ..oysa yaşam sadeliğiyle derindir.

Tezat gibi dursa da yavaşladıkça gelişiyor ve değişiyorsun. Kaslarını hissederek yaptığın sporda güçleniyorsun. Hareketini yavaşlattığında duygunu hissedebiliyorsun. Koşturdukça etraftaki bulutlar bile bulanıklaşıyor. Telaşsızca gözlemlediğinde, görmeye başlıyorsun.

Türk Psikologlar Derneği Psikoloji bölümü mezunu ? Mezun olunca hangi unvan alınıyor acaba bilginiz var mı?

eğer bir şeyi başarma kapasiten olmasaydı, ona duyduğun arzu da olmazdı. içindeki istek, potansiyelinin bir göstergesidir. bu yüzden hayalini kurduğun şeylerden korkma; çünkü onları istemenin nedeni, aslında onlara ulaşabilecek güce sahip olmandır

İyileşme, sadece acının azalması ya da semptomların kaybolması değildir. Gerçek iyileşme, parçaların bir araya gelmesi, kendimizle ve hayatla yeniden bağlantı kurabilmemizdir. Bütünleşmedir, akıştır. Bunun için de insanın farklı yanlarını kabul etmesi gerekir: görünür

"O nârindi, güçsüz değildi."

Dış dünyada “doğru davranmaya, doğru görünmeye, doğru konuşmaya” çalışmak bizi giderek sahte, katı ya da donuk hale getirir. Çünkü “doğru” sandığımız şey çoğu zaman ötekinin gözündeki beklentiye göre şekillenir. Oysa doğru dediğimiz şey zaten görecelidir: ailede başka türlü,

İnsan bir çatışma yaşadığında iki yol vardır: Ya kendi içinde değişiklik yapar, duygularını ve düşüncelerini yeniden düzenler (otoplastik tepki) ya da dış dünyayı değiştirmeye çalışır (alloplastik tepki). Ferenczi’nin “alloplastik bozukluk” dediği durumda kişi, içsel parçalanmayı

Artan belirsizlik, beyinde hata bulma bölgelerini aktive eder ve bu da anksiyete olarak hissedilir. Belirsizliği azaltmak için açık ve net hedeflere, inanç sistemlerine veya anlatılara (kişisel hedefler, dini inançlar, anılar vb.) sahip olmak önemlidir.

utangaçlığı yenmenin ilk adımı kimsenin sizin düşündüğünüz kadar sizi önemsemediğini farketmektir.

“Çocuk üzerinde en güçlü psişik etkiye sahip olan şey ebeveynlerin yaşamadığı hayattır.” Carl Gustav Jung, s.145

"doğru yol yitmişti." ilahi komedya - cehennem. dante alighieri.

'Bazen iyileşmek istemeyiz zira acımız, kaybettiğimizle aramızdaki son bağdır.'

Daha iyisinin peşinden koşmayı bıraktım; şu anki halimi bilinçle kabul etmeyi öğreniyorum. Peki "daha iyi" sandıklarım gerçekten bana mı aitti? Neydi onlar, nedendi?

konfor alanımız aslında negatif düşünmektir. çünkü zihin tehlikeyi görmeye, riski hesaplamaya ve hep ‘ya olmazsa’ üzerinden yaşamaya programlıdır. bu yüzden olumsuz düşünmek kolay gelir; çaba gerektirmez. pozitif düşünmek ise bilinçli bir seçimdir, emek ister. zihni yeniden

Engin Geçtan’ın dediği gibi, “insanın en büyük yanılgısı, ertelediklerini bir gün mutlaka yapacağına inanmasıdır.” Oysa hayat, belki de bu yanıltıcı döngüyü kırma arayışından ibarettir.