เป็นการเคารพผลงานและตัวละครค่ะ เราจะดีใจมากถ้านิยายถูกพูดถึงเพราะคุณภาพ คนตามมาอ่านจากรีวิวและตกหลุมรักตัวละครที่เราสร้างขึ้น แล้วก็เพื่อรักษาบรรยากาศในหมู่แฟนนิยาย สำหรับเรา ตัวละครก็มีหน้าตาตามภาพที่นักเขียนคอมมิชปกนิยายมาให้ดูและมีชีวิตจริงๆ ในจินตนาการของนักอ่านเช่นกันค่ะ 🫶🏻

ทำไมกรุงเทพไม่แยกประเทศไปตั้งแต่กปปส.ล่ะ

ก้อิพวกคนกรุงเทพไม่ใช่หรอ ที่ลงถนนเป่านกหวีดเรียกรัฐประหาร สะใจตอนคนเสื้อแดงตาย หลังสังหารหมู่ มีBig cleaning day ล้างรอยเลือดเหยียบย่ำความมนุษย์ของเขา รับร่างรธน60มากที่สุด ก็พวกมึงไม่ใช่หรอที่เป็นส่วนหนึ่งของความชิบหายมาจนถึงตอนนี้ ทีตอนนี้จะมาตื่นรู้กว่าใคร จะอ้วก

ส้มไม่ใช่แพ้เฉยๆนะ แพ้ยับ ต่ำร้อย มันห่างเกินกว่าที่จะโทษว่าซื้อเสียงทั้งหมดมั้ย แล้วทำไมมีแต่ความคิดแบบประชาชนส่วนใหญ่มันโง่ เสียงในเมืองมีค่ามากกว่าเสียงบ้านนอก แล้วต่างอะไรกับสลิ่มที่ด่าคนเสื้อแดงในวันนั้น แต่จริงๆหลายคนก็เป็นสลิ่มลูกชุบ 'ตาสว่าง' เยอะแยะ ไม่แปลกใจ

ความเห็นนี้มีค่าสำหรับด้อมส้มมาก ดูเอาไว้เถอะ

จากประสบการณ์ตรง เคยมีนักอ่านชิปคู่ตัวเองในแท็กนิยายเรา ปัญหาคือหลังจากนิยายตีพิมพ์กับสนพ. มีคนบอกว่านิยายเราเป็นฟิคชุบ เกือบเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต ต้องหาหลักฐานมาพิสูจน์กับทั้งสนพ.และนักอ่านอยู่หลายวัน หลังจากนั้นก็ไม่อนุญาตให้ใครใช้อิมเมจศลป.มาชิปตัวละครนิยายเราอีกเลย

ระบบแฟนแคสต์มันก็เป็นเรื่องปกตินะ แต่นี่ว่าที่แฟนนิยายและนักเขียนลำบากใจ เพราะคนหวีดคู่ชิปอิงคู่ชิปมากกว่าคาร์แรกเตอร์ของนิยาย เหมือนคุณฟินคู่ชิปมากกว่าสนใจตัวละครออริที่นักเขียนเขาสร้างขึ้นมา (แล้วพี่เล่นล็อคคู่แบบไม่สนใจคาร์ด้วยซ้ำบางที มันก็กระอักกระอ่วนใจอยู่อะ ไปหวีดฟิคเถอะ)

ข่มขืน แบล็คเมล ทำร้ายร่างกาย การใช้อำนาจกดดัน แล้วนี่ก็คิดว่าเนื้อเรื่อง romanticize ด้วย เหมือนโดจินใต้ดินลุงอ้วนข่มขืนผู้หญิงจนฟิน แค่เขาทำให้พระเอกมันหล่อ สงสัยว่าเรื่องแบบนี้จำเป็นต้องเอามารีวิวบนดินด้วยเหรอ

นี่ว่าวงการนักเขียนไทยนี่พัฒนาเยอะมากเลยนะ ไม่มีงานแนว romanticize ให้เห็นผ่านตาแล้ว คือไม่เห็นเลยอย่างน้อยก็ในทวิตเตอร์ แต่วงการที่ยังไม่ไปไหนก็คือวงการ manhwa ข่มขืนฉ่ำ เรื่องดัง ๆ ทั้งนั้น แฟนคลับก็ฟินใหญ่ ธงแดงธงดำ หวีดกันเต็มทวิตเตอร์ นี่ก็งงว่าทำไมถอยหลังลงคลองไปได้ขนาดนั้น

ทำไมคนเราต้องอยากเขียนรีวิวให้คนอยากไปตามอ่านการ์ตูนข่มขืนด้วย แถมจะไม่คิดจะใส่ข้อความรุนแรงในการรีวิว คนทำแอครีวิวนี่เขาไม่รับผิดชอบสังคมกันหน่อยเหรอ หรือจะเอาแค่ยอดวิว

ภาษาสวยบางคนคือ ใส่พรรณาโวหารมา 2 บรรทัด แต่อ่านแล้วแทบจับใจความไม่ได้ว่ากำลังพูดถึงอะไร 💀 ปัญหาไม่ใช่เราไม่เข้าใจความหมายคำ แต่มันคือการเอาคำสวยๆมาเรียงเยอะเกินจนมันล้นแบบที่ไม่ได้ขยายความหมายอะไรเพิ่ม ยังไงก็ชอบคนที่ใช้ภาษาได้พอเหมาะมากกว่า ยัดคำสวยๆมาจนล้น อ่านละเหนื่อย 🥲

แต่เรทกาชา อุมาก อุจริง ๆ อุแบบ ให้ใครเล่นอะ คือบางคนเสียหลักพันเกือบหมื่นเพื่อสระน้ำอันนั้น แถมระบบการสร้างบ้านรู้สึกต้องปรับอีกเยอะมาก ๆ คือเกมหวงเกินไปจนรู้สึกว่า ถ้าจะให้สร้างบ้าน เรทกาชามันควรดีกว่านี้ปะ แถมเพรชโคตรแพง แจกโค้ดแต่ละทีแจกเงินงี้ เพรชงี้ ปุ๋ยงี้ เฮ่อ

ส่วนตัวก็มีเรื่องดังเรื่องหนึ่งเหมือนกัน 3 บทแรกอ่านแล้วชอบ หลังจากนั้นคือคำพูดมากมายความหมายอยู่ไหนนะ แต่นักอ่านก็เรื่องหนึ่ง นักเขียนก็เรื่องหนึ่ง เขียนแบบไหนก็เขียนไปเถอะ คนอ่านชอบสำนวนไม่เหมือนกัน ถ้าคุณชอบเขียนแบบนั้นก็ไม่ต้องเปลี่ยนอะไร มันคืองานของคุณ คุณชอบมันสำคัญที่สุด

เด็กสมัยนี้รู้จักโซลอีทเตอร์ไหมลูก จิตวิญญาณที่สมบูรณ์….

สิงโตอ้วนมาก เหมือนท้อง

ทำไมหมวยมันเป็นแบบนี้วะ😂

เด็ดเดี่ยว เจ้ากล้าดูหมิ่นศักดิ์ศรีของข้าเพียงนี้เลยหรือ เลือดขุนนางที่ไหลเวียนอยู่ในกายข้า ไม่ได้กำเนิดมาเพื่อแย่งชิงเศษอาหาร ต่อให้ท้องจะว่างเปล่า ข้าก็ไม่เอื้อมมือไปแตะของผู้อื่น เพราะเกียรติของตัวข้า สูงส่งยิ่งกว่าความหิวของเจ้า จำใส่ใจไว้ข้ามิใช่โจร

เหมียว ขุนนางรึ? ขุนแต่พุงตนเองจนล้นคาดเอวกระมัง ไอ้สุกรสามหาวเอ๋ย ข้าจับพิรุธได้ตั้งแต่เจ้ากลืนน้ำลายดังอึกสนั่นตึกยิ่งกว่ากลองศึกยามออกรบกับพวกอังวะเสียอีก เกียรติยศคับฟ้ากระไร ถุยเถิด ขากกถรุ้ย ตัวใหญ่คับโสร่งล่ะสิ ข้ารู้ทันตั้งแต่เจ้าใช้แววตาชะม้อยชะม้ายใส่พานสำรับข้าแล้วไอ้คนถ่อย