it’s exhausting pretending you’re okay when you’re actually just surviving the day

insanin artik gercekten terapiye baslamasi gerektigini anladigi o mental breakdown…

üzgünüm. elimden gelmediği için. elimden geleni de olsa yapamadığım için. yeterince çabalayamadığım için. yetemediğim için. büyümekle korkularımı yenemediğim için. büyüyemediğim için. yolumu ve kendimi bulamadığım için. varlığımla zarar verdiğim için. üzgünüm böyle olduğum için.

Değiştin derler ama sabrını tükettik, güvenini kırdık, samimiyetini incittik, hassas bulduğun konuları önemsiz gördük demezler. Boşverin.

"Belli ki dünyayla baş edebilen ama kalbiyle baş edemeyen bir kadındı."

ait olmadığım yere bile bu kadar sıkı tutunduysam ait olduğum yerde ne guzel yaşarım

olanı kabul ettikten sonraki sessizlik..

Hatta bir perşembe sabahında..

Cahit Zarifoğlu'nun “gönlümün yükünü kaldıramıyorum” dediği yerdeyim.

insan bazen beni seven biri bana böyle davranmaz diyip vazgeçmeyi bilmeli.

mide bulantısı bazen de ruhunuzun ben bu kadarını kaldıramıyorum deme şeklidir.

kimsenin zor oldugunu bilmedigi bir günü atlatmanın sessizligi

Bir bar taburesi üstünde Savç 'nun üniversiteye geldiği yaştayım

az önce bi sarkıyı dinlerken senin yanına uzandım

let it end. you’ll be okay

“Aniden gitmek muhteşem bir şeydir. Daha muhteşem olanı ise asla geri dönmemektir.”