verdiğim emeğin karşılığını beklemedim.kabul ettiğim gibi koşulsuz kabul edilmek istedim.çok büyük çabaya gerek yoktu kurduğum köprülere bir adım atılsa yeterliydi. tüm kalbimle yanlarındayken bile görülmediğimde o köprüleri de verdiğim değeri de yaktım. kendime kadar varım şimdi

Bu uçsuz bucaksız fezada nereye uçacağını bilmeyen bir kuş gibi...

“Yeniden başlamaktan korkma. Bu sefer sıfırdan değil, tecrübelerinden başlıyorsun..” (Esaretin Bedeli)

Kitap okumanın en güzel yanı , kendi dünyamızda sıkışıp daraldığımızda başka dünyalara yelken açmaktı belki de. İçinde bulunduğumuz andan kurtulmak ve başka anların sahibi olmak için...

Ne istediğini bilmeyen,kendisi bir dehlizin içinde belirsizlik deryasında kaybolmuşken sizi de kendinden eminmişcesine dehlizine çekmeye çalışan dengesi olmayan insanlardan uzak durmak kendinize yaptığınız iyiliktir. Değerinizi kimsenin her gün değişen dengesine muhtaç bırakmayın

Karşıma çıkan birkaç aymaz insandan dolayı iyiye inancımı yitiremem 💫

Tolstoy diyor ki: “Cahilde eksik olan akıl değildir, o kurnazdır; eksik olan ahlaktır. Cahil, güçlüdür. Kendi mutluluğundan başka hedefi olmayan insan kötü insandır.”

Geleceği düşününce gönlüm aydınlanıyor, başım serinliyor, çiçekli lahzaların olma hayali içimde kocaman bir umudu büyütüyor...

Bazen öyle zamanlar oluyor ki her şey daha halledilebilir,daha olağan,tüm ihtimaller daha gerçekleşebilir,yollar aşılabilir geliyor;kimi zamanlar ise dipsiz kuyu misali sonu karanlık dehliz gibi.Önemli olan ise sadece denge;aslolan ikisini de uçlarda yaşamayıp dengede durabilmek.

Kendime söz; içimdeki gücü, hiçbir güçsüz insanın tüketmesine, yiyip bitirmesine izin vermeyeceğim !

İçinde çiçeklenen düşler ne büyük umut veriyormuş insana

Allah bu gece göğsüne batan ne varsa merhametiyle iyileştirsin. Öyle güzel kapılar açsın ki ben bu kadarını beklemiyordum dedirtsin. Amin.