Köhne evler, sur dipleri, yollar ve kentlerde savrulan dağınık, yaralı bir Seren. Yeni Gerçekçilik’e göz kırpıp Underground ve Beat’la yan yana koşan Kirli Gerçekçi bir metin. Üçlemenin ilki. Anaforun başlangıcı. Parçalı zihin. Beni tarihle yargıla. Şahsi ve muhterem ilk novellam

Otobüs durağında biri ağlayan, diğeri tavuk dürüm yiyen iki kadın gördüm.

"aynının cehennemi"

"Madem bana yetenek vermeyecektin neden içimi bu arzuyla doldurdun?" -Amadeus

Elma kokularının ardından fısıldadığım hikâyeler, insanlığın en onulmaz yaralarının arasından çıkıp geldi. İlk kitabım, "Düşlerinde Elma Kokusu" artık size emanet. 🍎

"Onların kalpleri seninledir ama kılıçları sana karşıdır." Şair Ferezdak Onlar Hüseyin oldu, biz Kûfeli.

Bahtiyar olmak için bedbaht olmağa ihtiyacı var. Her insan böyledir. Fakat Mefharet gibi galeyanlı tiplerde bu daha açıktır: "Başının belasını arıyor," der halk. Her insan arar bunu. Farkında değildir. Yalnızız, Peyami Safa

Acının emniyetli bir alanı oluyor.

Basit olan gözümüzün önünde duruyor ama ona ulaşmak öyle zor ki.

Zamanı kırıp içine baktım. Ölüyle diri yan yanaydı seslerini gördüm. Yazdım yazdım.. Göz nurum, yeni öykü kitabım Sesini Görüyorum çıktı.

Yeni bir yere alışmam 1 ila 3 yıl sürüyor. Cahız'ın "Türklerin bünyeleri hareket üzerine kurulmuştur; durmaktan nasipleri yoktur." sözüyle uyumlu olarak da durmadan yer değiştirme isteği var içimde.

Auralı migren diye bir şey var. Çok ilginç deneyimler yaşatıyor. Az evvel sesim kendime yankı yaparak geliyordu.

[.!.] Kierkegaard’a “Dünya nasıl sona erecek dersiniz?” diye sordular. "Bir gün" dedi. "Tiyatronun perde arkasında yangın çıktı. Palyaço gelip salondakileri uyardı. Oysa izleyiciler bunun bir şaka olduğunu düşünüp alkış tuttu.

"Kırgınlık ne kadar derinde ise yüzeye çıkması da o kadar zaman alıyordu demek ki." Karlı Bir Gece Vakti, İsmail Özen

Felahiye otobüsünde bir bal arısını yakalayıp pencereden attım. Arıyı öldürmedik, vatandaşı sokturtmadık. Arkadaşlar abartıp alkışladı üstüne bir de. Ayağıyla sinek yakalayan Yılmaz havalarındayım yani.

"İnsanın gölgesiyle tanımlandığı bir çağda marşlara düşer belki birkaç şey açıklamak belki ruhların gölgesi düşer de marşlara" youtu.be/M3-j-qJEODA?si…

Yeni kitabım, ilk romanım Günlerin Bin Yıllık Mezarı çıktı. Hatırlamanın ve unutmanın, aklın ve kalbin tam ortasında. Endülüs’ten Mısır’a bin yıllık bir yankı.

On yıldır çağdaş öykü okuyor ve incelemeler yazıyorum. 80 yazı yazmışım toplamda. Öykünün On Yılına 'Temalar, Klişeler, Arayışlar' üstünden bakmak için bir kategorilendirme yaptım. Bilimsel olma iddiasından ziyade samimi bir çalışma. Benim için ana hatlar böyle. Yazısı da gelecek