Birgün aynı demlikten çay içersek anlatırım sana; adında saklanan gökyüzü neden mavi..

Tıkayıp sessizliğin çığlığına kulaklarını hani bilmezden geliyorsunya bu hali; dilimde adın, yüreğimde Sen. suskunluğumdan bir bilsen ki tek korkumdur seni kaybetmek, adında gökyüzü saklım.. .

Öyle deme hiç birşey seni bana unutturamıyorken öyle deme,bunu bir itiraftan öte say; işi işinden içimi içimden geçiriyorsun.. böyle ta ezelden canımı yakmış gibi ne bu kastın.. . Ne bu kesip atışın gülüşüne ömrümü sakladığım.. ?

Madem görüyorsun o zaman hoş gör; al kalbimi, senindir. İster cam kenarına koy güneş alsın sana salkım çiçek, istersen 'can' kenarına koy bir ömür hep sana çarpsın.. Bir bak gülüşüne ey yar şiir saçıyor; sana vefa, bana ömür ne bilsin elin adamı senden yüreğim sana yanıyor.. .

Öyle deme gülüm sende biliyorsun çok şey yapmaya çalıştım, seni kaybetmek korkusuyla doluydu titrek adımlarım, gizledim hislerimi.. ; ama aşikardım. Öyleya yaşam narin bir ağdır kaderin ördüğü ve mücadelemde öksüzlük, bilmek kaç yıldır söküp atamadığım bir kördüğümdü..

Hayatımın anlamı SEnsin. Herkesten çok sevdiğimde sensin. Yalan değil yalan benim işimde değil; suskunluk en büyük çığlık tır adında gökyüzü saklım, gözlerin yüreğine söylemez mi tek isteğim yüreğinde hiç kimsenin olMAdığı o yer..

Varlığının yansımasında cehennemi andıran önyargıların.. Ve seni cennet bildiğim SEni, ne diyip ruhumu esir ettin yanılgılara ki ne kadar zor biliyormusun; hür olup ulaşamaMAk sana. Ne olur bir gün ansızın anlat desen bilki susmam, sen sussanda sen gibi olmayıp ben seni duysam.

Şahsına münhasır güzelliğinde bir yuva kurulmuş sanki göğün yüzüne.Dört başı mahur bulutlardan kuş tüyü bir döşek, atmosfer desen utanmasa ayaklarının altına serilecek.Gün sana ısmarlanmış ağlasan başımızda sağanak,şimşek. Birde gülsen, ah birgülsen, gök olur cümbüşten yedi renk.

Seninle çiçekler açtı yüreğimin en ücra yerlerinde; güneş bildim, ay bildim, bahar bildim yaz bildim, canıma canan değil, candan öte bildim. Ne gülde diken boşuna; ne üzen seven insana, ben seni sanada, kimseyede anlatmadım, ben seni sadece ALLAH a anlattım adında gökyüzü saklım.

Topraktanlığın hesabıdır bu gülüm, tutup hüzne dolama beni; gürül gürül sabahlarda, etrafına çiçekler saçan, gür bir ırmak. SEn, sen o bahar sayıldın. anlamsız günlerime MAna.. Öyleya, ne güzel şeydir; insanın insana yanması, derdine üzülebilmesi, Görebilsen keşke..

SEnden haber alaMAmak hem seni merak etmem açısından, hem de senin bana haber vermeyi önemsememen açısından, acı veriyor..

Sorsam ki sen seviyorken, "umurumda olmaz!" tarzında çıkışı sanada sığ, anlayışsız, empatiden uzak ve oldukça basit bir karşı duruş gibi gelmiyormu? Üstelik savunma gerektiren hiç bir durum söz konusu değilken. Ki baştan yenik ki teslimiyet dolu o zaten sana ve sadece seviyorken.

Sema, sende gökyüzü saklı, ne der söylenir güneş sana her gelişinde, ay ne der saklanır bağrında; yer yüzüm talan, sensizlik sahrada divane bir yürüyüşte, neylerim baharı sen olmayınca..

Sonraki günler sanki yusuf'tum sana olan hissim kuyu ben kurtulmak istiyorken yaşadıklarım Züleyha dolu..

Benim en güzel hayalim sensin o kadarını da çok görme, dua dua gökyüzüne serptiğim..