ㅤ “ เฮ้ ! ไงทุกคน ฉันกลับมาแล้ว เกิดอะไรขึ้นบ้างในระหว่างที่ฉัน หายไป! ”ㅤㅤㅤ ㅤ

⠀⠀ “ ดูสิว่าใครกลับมา! ฉันคิดถึงพวกนายจัง! ” ⠀⠀

“ อรุณสวัสดิ์สเลปป!! บัดดี้ของฉัน ที่โลกมักเกิ้ลเป็นยังไงบ้าง ! ”

“ ? ” “ สวัสดี ฮึ . . ไม่ได้เจอกันนานพอสมควรเลยนะ ” ᅠᅠบุรุษผมสีเงินเอ่ยพร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่หาได้ยากยิ่งประดับบนใบหน้า

“เลโอนาร์ด! ” หล่อนกระโจนใส่เพื่อนต่างรุ่นแล้วกอดหนุบสักทีให้หายคิดถึง “ นายดูสบายดีมาก! ”

“ มันเริ่มหนาวแล้ว!..ไม่สนุกเอาซะเลย ”

⠀⠀⠀ : ¨·.· ¨ : `·. ขอขนมให้นิคาซิโอ้ในวันคริสต์มาส ! ⠀⠀⠀

“ กัปตันไม่เคยคิดอยากเป็นซานต้าบ้างหรอคะ ?- ” จะว่าไปพอเธอนึกเข้าแล้วกัปตันก็หามาได้จริงๆ ขนาดวาเลนไทน์ยังมีช็อคโกแลตมาฝากนิคาซิโอคาดหวังนิดหน่อยว่าขนมจะเป็นของอร่อย จริงๆ..จะเป็นอะไรก็อร่อยไปหมด

“ ถึงกัปตันจะไม่ใช่ซานต้า แต่ก็เหมือนอยู่นะคะ ” นิคาซิโอเกาแก้มประหม่า ถ้านึกภาพที่คุณกัปตันใส่ชุดควิดดิชสีแดง และเปลี่ยนจากขี่กวาง เป็นไม้กวาดแทน มันก็เหมือนซานต้าพอสมควร..แต่ของขวัญหล่ะ?- กัปตันอาจจะให้เป็นบลัดเจอร์สักลูกดีๆก็ได้ 😨

“ เอ่อ..ก็ ชุดสีแดง? ใจดี? ทั้งสองอย่างเลย ” นิคาซิโอ้พยายามคิดและทำมืออธิบาย แม้ว่ามันจะเหมือนการพยายามหาจุดเชื่อมและพูดไปเรื่อยว่าคุณกัปตันเหมือนซานต้าคลอสตรงไหนบ้าง

“ จริงด้วย ก็คุณวู้ดต้องซ้อมควิดดิชนี่ ถ้าเป็นซานต้า ก็จะไม่มีเวลาไปซ้อม ” เหมือนปลดล็อคอะไรสักอย่าง เธอขมวดคิ้ว ถ้ากัปตันเป็นซานต้า เท่ากับว่าไม่มีเวลาซ้อม ถ้ากัปตันไม่ได้ไปซ้อม แล้วฉันจะไปดูใครหล่ะ! สเลปก็ไม่อยู่ เลโอนาร์ดก็ไม่ได้เล่นควิดดิช.. เมื่อนึกแบบนั้นเธอก็ทำหน้าหมาซึม

“ ต้องเหนื่อยมากแน่..งั้น กัปตันก็ไม่ได้เป็นซานต้า ” แล้วใครคือซานต้า , นิคาซิโอยังคิดว่าซานต้ามีจริงอยู่เลย นี่เป็นปริศนาธรรมวันนี้ !

“ วันนี้เป็นวันคริสต์มาส! มันคืออะไร ฉันอยากรู้แล้ว บอกเลยได้มั้ย..! ” เธอตื่นเต้นมาก มันจะเป็นอะไร ขนมเยอะๆหรอ แบบนั้นก็จะเป็นคริสมาสต์ที่ดีที่สุดของเธอเลย!

“ ...แย่หล่ะ..” เด็กสาวทำสีหน้าตกใจที่ถูกจับได้ และรีบเบือนสายตาไปทางอื่นเพื่อซ่อนความประหม่า แต่ยิ่งทำ ก็ยิ่งถูกจับได้เข้าไปใหญ่

“ แหะๆ..ก็..นะคะ-” เธอทำแค่ยอมรับ แก้มแดงนิดหน่อยเพราะอายที่ถูกจับได้แล้วที่คิดว่าเขาคือซานต้า.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ แย่หล่ะ ! . . กว่าจะตื่นก็ปาไปอีกวัน เกือบลืมเลยว่าวันนี้สำคัญขนาดไหน! “ Merry Christmas! ” นิคาซิโอกล่าว ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

เฮ้!..ของขวัญหล่ะ! — - นิคาซิโอ้รับมาอย่างกระตือรือร้น ยิ้มไม่หุบและดีใจมาก ริมฝีปากขดเป็นรอยยิ้มที่เหมือนเด็ก ขอบคุณนะ! มันจะคืออะไรกันหล่ะเนี่ย..!