برو دنبالش، چون از دست دادن فرصت ها خیلی بیشتر از رد شدن درد داره.

زمینی که روی آن قدم میزنیم فردا سقفمان خواهد بود.

هرچیزی که تغییرش نمیدی، داری انتخابش می‌کنی

تنها کسی که هیچوقت اشتباه نمیکنه، کسیه که اصلا کاری نمیکنه...

چند تا زخم و نادیده گرفتی فقط برای اینکه چاقو دست اونی بود که دوسش داشتی؟

گاهی یکی میاد که می‌تونه نجاتت بده، اما تو اون‌قدر به زیرزمینت عادت کردی که بیرون اومدن رو خیانت به خودت می‌دونی. #داستایوفسکی

برخی آدم‌ها ترجیح میدن توی رنج آشنا بمونن، تا اینکه قدم بذارن توی شادی ناشناخته. #داستایوفسکی

بعد از مدت ها غیبت سلام👩🏻‍🦯

دیدی یه روزایی واسه کوچکترین حرکت یهو بغضت میگیره و دوست داری همونجا بشینی و زار زار گریه کنی اما موقعیت مناسب نیست؟! . امروز بدجوری افتاده بودم تو اون موقعیت👩🏻‍🦯

یه روزایی دوست دارم همه چیمو‌طبق الگو و برنامه ای که میریزم برم جلو اما یهو خالی میشم انگار که نمیتونم و حوصلم نمیکشه نمیتونم خودمو جمع و جور کنم و چندین وقته به این درد بی درمون دچارم...

چقدر بچها خوبن همون لحظه احساساتشون رو بروز میدن احتیاج داشته باشن گریه می‌کنند، لازم باشه میخندن، به موقع عصبانی میشن، خشم داشته باشند نشون میدن غافل از هر چیزی...

وقتی هوش مصنوعی برای مردم فیلتره اما تو رسانه ملی باهاش برنامه تولید می‌کنن، یعنی ما از تکنولوژی نمی‌ترسیم، فقط از دسترسی مردم می‌ترسیم. فازشون چیه واقعا؟

صمیمی نشدن با هرکسی لطف بزرگیه که میتونید در حق خودتون بکنید

یادتون باشه هرکسی دوست شما نیست

همه تو اینستا درگیر روتین پوست مو و بدن و باشگاهن پس کِی کار میکنند اینا

زندگی کردن یک چیز غیر عادی شده؛ مرده‌ها خیلی بیشتر از زنده‌ها هستند؛ تعدادشان هم روز به روز زیادتر می‌شود، زنده‌ها نادرترند.

قبلا فکر میکردم که سال ها باید یکی یکی بگذرند تا بزرگتر بشیم، ولی اینطور نیست این اتفاق یک شبه می‌افتد.

جنگ که تموم شد ولی ما هنوز با صدای یه بشقاب، می‌پریم هنوز صدای هواپیما رو که می‌شنویم، قلبمون می‌ره تو مشت‌مون

این جنگ شاید بهمون یاد داد که اگر قراره تو این دنیا زندگی کنیم، باید تاب‌آوری روانی، معنا، و پیوند انسانی رو جدی‌تر بگیریم. چون آینده، نه وعده داده شده، نه قابل پیش‌بینیه.

شاید زندگی خودش یه معنای کامل نداره، ولی ما توی روندِ جنگیدن، توی مقاومت، توی خلق کردن از دل ویرونی، یه جور معنا براش می‌سازیم. گاهی انگار باید بدون امید هم ادامه بدی، چون خودِ ادامه دادن، یه جور امیده.