وقتی صمد بهرنگی در رود ارس غرق شد، جلال آل‌احمد اولین کسی بود که شایعه قتل او را به دست ساواک در دهانها انداخت. سالها بعد نوشت: افسانه ساختیم، زیرا نمیخواستیم مرگ صمد "به هدر" برود!

تا حالا هیچ وقت توی زندگیم این قدر به کمک عاطفی نیاز نداشته‌م.

بچه ها کمک بخواهید؛ تجربه ی هیچ کدوم از این ها آسون نیست. از خانوادتون، دوست هاتون، روانشناس، روانپزشک، دارو ها از هرچیزی که در دسترستون هست کمک بگیرید.

اوضاع اونجور که حق مردمه نشد و بعداً این ملت کینه کردن از نژاد خاصی از همسایه‌هاشون لعنت به من اگر زبونم باز شه و به کسی بگم فاشیست. لعنت به من.

نمی‌دونم چجوری بگم، اما انگار اون چندده‌هزار انسان کشته‌شده تمام جمعیت بودند. شهر به شکل عجیبی خلوت و ساکته و هرجا می‌رم جای خالی یه حجم سنگینی از قدمها و صداها رو حس می‌کنم.

«وقتی جنازه مال شما نباشه حلوا شیرین به نظر می‌آد.»

هیچ کشوری حتی اگه اقیانوس‌ها از جهان فاصله داشته باشه نمی‌تونه مکرراً در سیاست خارجی اشتباه کنه و هزینه نده.

داریم نتیجه‌ی دموکراسی‌ دموکراسی‌تونو در سطح جهان می‌بینیم. یک مشت نهاد کند بی‌فایده که تا بیاد زبون باز کنه نیم میلیون نفر دیگه هم می‌میرن.

پر از خشم و کینه و انتقامم. برای کشتن اون وال سفید می‌خوابم و بیدارم. فکر می‌کردم آدما نمی‌دونن کینه نابودشون می‌کنه. من دیگه زندگی و بودی نمی‌خوام من دنبال همون پوچی و نابودی بعد از انتقامم.

Dear Shakespeare The truth will out. But It will be ignored.

نادرست. سانتی‌مانتال. Anger turned inward و اینکه میل به کشتن سرکوب شده میل به مرگ و خودکشی میشه بسیار نظریه‌ی سرشناسیه. بسیار باید مراقب خودمون و اطرافیانمون باشیم و یکی از این مراقبت‌ها اینه که چرت و پرت نگیم.

دوستم گفت به خاطر بچه‌اش تو کمد لباس‌ها گریه می‌کنه، سرش رو می‌بره لابه‌لای پیراهن‌ها و دامن‌ها و هق‌هق‌اش رو رها می‌کنه توی انبوه پارچه...

خیلی دیدم اینو میگن و منم می‌دونم همین هزینه کمی که میگم رو هم خیلیا ندارن یا به سختی جور می‌کنند فقط می‌خوام برای کسایی که نمی‌دونن اطلاع‌رسانی کنم. British Council توی وان هم سنتر داره و دست کم سفرش زمینی و هتلا ارزونتر میفته. لازم نیست تا استانبول یا قطر برید.

پارسال این موقع‌ به دلایل شخصی حالم خیلی بد بود. فکر نمی‌کردم امسال طوری بشم که به حال پارسالم غبطه بخورم.

فکر کنم برنج‌پاشی کافی نبود. باید به دوتا صرافی حمله می‌کردیم دلار به هوا می‌ریختیم پیغام به خارج از مرزها درست مخابره شه.

ج.ا همه‌ی تلاشش رو داره می‌کنه برای عادی نشون دادن همه‌چیز. از پیامک‌های خبری تا تبلیغاتی تا برگزاری اعیاد و مراسم‌های حکومتی. ناراحتم که تا ابد نمی‌تونم ادامه بدم و یه جایی منم باید برگردم به زندگی عادیم حتی اگه هیچ‌وقت مثل قبل نشه.

من خیلی به این فکر می‌کنم. دلم صدباره آتش می‌گیره فکر می‌کنم که این جوونا ممکنه یکبار هم از کشور خارج نشده باشند. تو دیکتاتوری به دنیا اومدن و تو دیکتاتوری بزرگ شدن. حتی به اندازه‌ی یک ثانیه و یک سفر هم آزادی رو ندیدند.

می‌دونه اهل قول و قرار و سوگند نیستم. اما تصمیم گرفته بودم امسال بهش بگم مدتیه وارد تصویرم از آینده‌‌ شده. اما آینده چنان نامعلوم و مبهم و تار شد که زشت و زیباش ارزش تصویرکردن و گفتن نداره.