هلیا! گریز، اصل زندگیست. گریز از هر آنچه که اجبار را توجیه می‌کند. بیا بگریزیم. « بار دیگر، شهری که دوست می‌داشتم» حیفم اومد اینجا نباشه :)

پس کی قراره بفهمیم با زندگیمون داریم چکار می‌کنیم؟!

خیلی خوب می‌شد اگه می‌تونستم بعضی از رفتارهای آدم‌ها رو بدون هیچ قضاوتی متوجه بشم.

من اگر این زبانِ محبت رو نداشتم، قطعا قلبم از حجم دوست داشتنِ آدم‌ها می‌ترکید...

انصافا این آدمیزاد چه موجود عجیبیه‌ها، داری از پا در میای، خروار خروار غم رو دلته، سنگینی، تا خرخره بغض داری بعد لبخندِ گنده تحویل بقیه میدی. واحیرتا! :))))))

وقتی هم صدای بارون هست، هم خونه تاریکه انتظار نداشته باشید پاشم بزنم تو گوش خواب. تهش بتونم بغلش کنم بگم بخواب بخواب چیزی نیست صدای رعد و برق بود... :)

امروز تو مترو یه خانم دستفروش اومد بساط انگشتراشو داد به من و گفت پیرسینگ لب، دماغ یا گوش میخواین؟ بی‌درد و بدون خونریزی سوراخ میکنم، بادگیری و حجامتم انجام میدم. برگشتنی سوار وَن بودم، یه آقایی با صدای رسا گفت من تبهکارم چک پاس‌نشده، بدخواه مَدخواه، مزاحم دارین؟ ما هیچ ما.. :)

یه صبر ازت مونده فقط نذاری اونم بگیرن ازت...

وقتی مامان با اشتیاق به نوشته‌هام گوش میده و تهش با ذوق میگه بیا کتاب بنویس، یه جون به جونام اضافه میشه :))

عصبی و کلافه بود. گفت هرچی میخونم نمیفهمم. بنظرت من خنگم؟! دستش رو گرفتم، به چشمای گرد شده‌ی بغضیش نگاه کردم گفتم نه بچه تو فقط غمگینی، همین‌. آدم غمگین ذهنشم بغضیه جا برای دریافت چیزی نداره جز درد و رنج. بچه دلنازک من :))

امروز از اون روزای بی‌فکر و خیال بود. خیلی وقت بود این شکلی بی‌دغدغه و بدون استرس، فقط از بودن در کنار دوستام لذت نبرده بودم. میتونم بگم امروز رویِ سگِ زندگی به بندِ چپِ کیفم بود... :) این روزها بیش باد.

مثل اینکه رتبه‌های کنکور ارشد اومده. دلم خواست باز کنکور بدم. اما این بار کنکور هنر. ولی اول باید این سیبی رو که گاز زدم قورت بدم.🤧

همیشه بخش رمانتیک مغزم دوست داشت پسر رویاهام👀 زیر پنجره اتاقم وایسته و گیتار بزنه(الکی، مثلا)، اما در واقعیت یه پسربچه شیطون داره بازی میکنه و آهنگ بارون بارون رو میخونه :))

نیاز دارم برم دانشگاه بالا سر کارمندِ عزیزی که کارم پیشش گیره و تلفنِ روی میزش رو بکنم تو حلقش :)))

خانِ اول رو ( با رنجش و سختی) گذروندیم و بالاخره تصویب شد! به امید سلامت بیرون اومدن از خان‌های بعدی.🙂✌

جوش عزیزِ روی پیشونیم، کاش منم در جریانِ برنامه‌هات بذاری‌. حقمه بدونم قراره چه جای مهمی برم :)))

تو خود، آفتابِ خود باش و طلسم کار بشکن...🚶🏻‍♀

نمی‌دونم قراره تا کی نفهمم چی می‌خوام و سردرگم باشم میون حسام، اما اینو میدونم که قراره به اتفاقات زندگی «بله» بگم و پذیرای تجربه‌های جدید باشم.

و چشمانت با من گفتند که فردا روزِ دیگر‌ی‌ست.