Bilinmeze, bu hikaye bitmeyecek ama devam da etmeyecek. Ne unutacağım seni ne kavuşacağız. Bir yerlerde adın geçtiğinde, hep aynı sızıyla hatırlayacağım seni.

Bilinmeze, bir fotoğraf... Bir fotoğraf insanın canını acıtır mı? Benim canımı mahvetti.

Bilinmeze, Sen köşeyi döndüğümü gördün, köşede başıma neler geldiğinden habersiz. Beni kurtar. Benim sana ihtiyacım var. Sadece sana.

Bilinmeze, bir rüya gördüm dün gece. Barışmayı istiyordum. Bizim hikayemiz sürsün istiyordum. O rüyada ilk defa, ilk defa onu da gördüm. Korkunç bir şey. İnsan bazen, bak bazen bari rüyada merhamet olsun istiyor. Tek mutlu olabildiğimiz yeri de kaybediyorum...

Bilinmeze, seni çok özledim.

Bilinmezse, Bir rüyanın etkisine yenilerek yazıyorum bu satırları… sen bana olmazları anlatırken ben sana neden oluru anlatıyordum. Çünkü olabiliriz. Çünkü biz başkaydık. Beni düşündüğünü biliyorum -ara ara- ama bilmeni isterim ki benim seni düşünmediğim günler, geceler yok.

Bilinmeze Bazen bir olayda, bazen güzel bir anıda, bazen güzel bir mekanda ve bazen küçük bir kız çocuğu yüzünde sen varsın. Etkini kıramıyorum. Seni yenemiyorum. Sana yenilmişim ben ki üstünden geçen onca zamana rağmen.

Bilinmeze, Fark ettim ki yaşamak istediğim hayat, tutunmak istediğim o dal sensin. Seni çok özledim. Seni ve sana ait olan her şeyi çok özledim. Gel artık.

Bilinmeze, Bak hâla, her gece, rüyamdasın. Biz barışacağız. Kader bizi tamamlamadan ayırmayacak. Bu aşk yarım kalmayacak. Sana söz.

İyi ki doğdun sevdiğim 🎈

İkimizden biri, öldü.

Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin, Sen vuruyorken de öldürürken de güzelsin...

Hâla mı? Hâla.

Unutamıyorum.

Bunu odamdan yazıyorum; ben evimi özledim.

Uzanıyorum, tutamıyorum; özlüyorum, ağlıyorum. Yasak mısın anlamıyorum. Ne olur dön! "Hayalet Sevgilim"

Uzun bir aradan sonra yeniden geldin girdin rüyama. Çok özlediğimi fark ettim. Barışıyorduk. Her şeyi, herkesi ikna ediyorduk. Hem güçlü bir sevginin karşısında dağ olsa çatlar, ateş olsa söner. “Seni çok seviyorum.”

Her şeyi aşarım sanıyorum. Şu düğümü atamıyorum. Bak insan rüyasında görür tamam ama rüyada bile senin gidişine dayanamayıp -ailem görmesin ağladığımı, diye- yürür mü insan? Yürüyorum. Ben hala unutamıyorum. Seni sevmeyi bırakamıyorum. Hâla özlüyorum. Aptalım ben.

Olur öyle,