Her şeyden uzaklaşıp şehir değiştirme isteği çık aklımdan.

Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? Acıyı görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek kederin işleyip yaralamadığı bir insan mutluluktan, umuttan, sevinçten ne anlar? Göğü görmeden, denizi görmeden maviyi anlamaya benzemez mi bu?

Ne kadar uzaksa bir felaket sizden o kadar mutlusunuz Unuttunuz başkalarının acısını duymayı Küçük çıkarların büyük kurnazları Alışverişe döndü tüm ilişkileriniz, hesaplı, planlı Sevgileriniz ayaküstü, ilgileriniz koşaradım Şükrü Erbaş

Çiçeklere zaafım var...🌸

Tanrım Ne zaman bağışlayacaksın bizi Ne zaman çekip alacaksın Bu yaralı belleği hayatımızdan?

Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar Zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna diziyorlar Bütün kara parçalarında Afrika dahil #üvercinka

Bu bir uçurtmanın kaçışı belki de değil Bilmem gökyüzünde aramak doğru da değil...

Savaş bitince senin için taze incirler toplayacağım Seninle kalacağım Seninle okuyacağım Ve seni güneşli hayranlığında öpeceğim Eğer bulutlar izin verirse... Mohammad Ebrahim Jafari 🍀

Zaman mı acımasız yoksa ben miyim acımı ilk günkü gibi yaşamakta ısrarcı olan. Bir yıl daha geçti yokluğunla… 21.04.2014-🍀

Gençlerin işsiz, aç gezdiği insanların ucuz işçilikle çalıştığı Van gibi bir yerde bile çıkıp kutlama yapabilecek kadar cahilsiniz.

Her bayram zamanı çocukluğuma dönmek istiyorum. Birçok şeyin olmadığı ama senin var olduğun zamanlara…

Gidelim buradan. Burada insanlar kötü. Hep bir şeyler anlatmamızı bekliyorlar, hep bir şeyler anlatmamızı isteyecekler, bitmeyecek bu hiç bitmeyecek. Kimseye bir şey anlatmak zorunda kalmayacağımız bir yerlere gidelim…

Seziyorum zaman geçip gitti artık Seziyorum an, tarihin yapraklarından benim payıma düşendir Seziyorum aldatıcı bir aralıktır bu masa saçlarımla O garip ve kederli adamın elleri arasında…

Dünyayı hele sen bir barış olsun da gör…

İçime kapanıyor ve orada bir dünya buluyorum…

Bazı acılar var ki onlardan kurtulabilmek için insanın çaba sarf etmesi yetmez; unutmaya çalışmak, zamana bırakmak yahut kabullenmek, yüzleşmek,ne yapsan geçmez. Kurtulmanın tek yolu o acının seni terk etmesini beklemek; bazen insanlar kadar acılar da yorulur ve giderler.

Yaşar Kemal'in 17 yaşındayken yazdığı "Yalnızlık" şiiri.

Kimseye acı vermemek için kırk yerinden kırılan inceliğim… Şükrü Erbaş

Haluk Bilginer: "Bana kalırsa insanlar sadece öğlene kadar çalışmalı. Öğleden sonra da dere kenarına gidip, resim ve felsefe yapmalı. İnsan 70 sene bir ev almak için çalışır mı kardeşim?"

Bugün 10 yıl oldu, geçmiyor…