ชอบเวลาเธอพูด ชอบฟัง

เลิกติ่งไม่ได้หรอก ความสุขของเรายังเกิดจากรอยยิ้มเค้าอยู่เลย

แม่งเอ๋ยพี่ปาร์คเข้ากรมจะเอาผมที่ไหนเสยว่ะ

เสียใจแต่พูดไม่ได้นี่มันแย่มากเลยนะ

ภักดีแต่เสียใจชิบหาย ไม่เห็นคุ้ม

ชอบเวลาเขาเล่านั้นนี้ให้ฟัง เล่าเรื่องของตัวเองให้ฟัง อยากฟังอีกเยอะๆ

ทุกทางออกมีปัญหาเสมอเลยไอสัด

จ้า ขอให้เจริญนะอิควาย

ขอประสบการณ์จูบจากผู้รู้หน่อยฮับว่ามจูบแรกรู้สึกกันแบบไหน เพราะคนเขียนเคยแต่จูบกับหมอนข้าง มีกับพื้นถนนบ้างเป็นบางเวลา อันนั้นมันแข็งไปหน่อย😅 จะเอามาเขียนบรรยายในนิยายฟีลกู้ด ขอจงโปรดกรุณาจากผู้มีประสบการณ์ด้วยฮ้าบบ...

ขอบคุณนะ ที่เกิดมาให้รัก

รักษาไว้ คนที่ไม่หิวแต่นั่งกินเป็นเพื่อนอะ

แล้วไม่เหมือนหมาตรงไหน เธอหายเราก็จ๋อง เธอมาเราก็ดีใจเหมือนเจ้าของกลับบ้าน

เพลงรักทุกเพลงควรเป็นของเธอ

แบดบอยเหี้ยไร อย่างมึงเขาเรียกสันดานเหี้ย

กูเหนื่อยอะไอเหี้ย เริ่มหมดไฟจริงจังละ

ซื่อสัตย์ไปเถอะ มันเป็นสิ่งที่ควรทำ

คงต้องเรียนรู้ที่จะเลิกรักเธอบ้างแล้ว

ชีวิตกูตลกมาก กูต้องขำมั้ย

คิดว่าถ้าชัดมากๆคงเป็นการไม่นึกถึงกันในทุกๆเรื่องที่เคยนึกถึงกันเป็นคนแรกมั้งนะ ไม่ใช่คนที่ตื่นมาแล้วอยากคุยด้วย ไม่ใช่คนที่เลิกงานมาแล้วมีเรื่องอยากจะเล่าให้ฟังอีกต่อไป ไม่คิดถึง ไม่กระวนกระวายอยากเจอ อยากกอด ทุกอย่างลดลงเรื่อยๆ