ผู้ที่ยอมเสียสละร่างกายให้ผีกิน รู้ว่าสู้ด้วยพลังกาย และตัดหัวอสูรไม่ได้ ถึงจะจัดการระดับต่ำๆ แต่ระดับสูงอย่างโดมะมันไม่ตายง่ายๆ แต่เชื่อมั่นว่าศิษย์ตัวเองจะต้องตัดหัวผีนั่นได้ โดยยอมสะสมพิษตามน้ำหนักตัวคือ 37 กิโลกรัม เป็นเวลากว่า 1 ปี เพื่อให้มันอ่อนแอลงจนน้องทำได้ กุซึม

รีล่า เราเคยยืนร้องไห้ใส่รูปสะพานแดงของโมเน่ Fyi สำหรับคนที่ไม่รู้ คือโมเน่วาดรูปทุกวันๆ มุมเดิมๆ หลายรูปเพื่อเก็บแสงของแต่ละวัน แล้วพอถึงบั้นปลายสายตาโมเน่เริ่มเสีย แต่โมเน่ยังคงวาดรูปต่อไป รูปสะพานแดงคือรูปช่วงที่สายตาเขาพังไปแล้ว เห็นสีไม่ครบ ฝีแปรงไม่เป็นทรง มันเจ็บปวดมาก

เรื่องคำชมนี่จริงเลยยย ต่อให้เราจะยังเขียนงานได้ไม่ดีเท่าใครๆ แต่นักอ่านที่เคยอ่านนิยายมาเป็นร้อยเป็นพันเรื่องเขาแวะมาชมว่าเก่งแล้ว หรือบอกว่ามันสนุกแค่คำเดียวอะ มันทำให้มีพลังเขียนงานไปอีกหลายวันเลยนะ หลังๆ มาเลยอ้อนขอกำลังใจจากนักอ่านบ่อยมาก

ในชีวิตจริงคือห้ามปล่อยน้องเซนกับน้องทันอยู่ด้วยกันเด็ดขาด เพราะอยู่ด้วยกันแล้วแบบ.. รบกวนผู้ปกครองเข้าดูแลด่วนอะ เนิร์สเซอรี่ไหนมีพวกหนูต้องปวดหัวมากแน่ ลูกเอ้ย 😭😭😭🫳🏻🫳🏻🫳🏻

นี่ว่าตัวเองสิ้นหวังกับงานเขียนแล้วจริงๆ ไม่ใช่ว่ารส.ว่างานตัวเองไม่ดีแต่ทุกอย่างทำให้ท้อ ทั้งกลไกตลาด ทั้งต้องสู้กับครส.แง่ลบ และไม่ใช่ว่าจะไม่อยากเขียนอีก แค่ไม่ตื่นเต้นกับการลงงานหรือโปรโมตใดๆ เหมือนพอเขียนจบก็จบ ล่องลอยไร้ตัวตนเหมือนเดิม ความสุขเดียวที่ได้คือการได้เขียน

รู้สึกว่าการไม่กล้าวิจารณ์งานเขียนในคอมมูนักอ่านไทยมันก็เป็น vicious cycle อยู่นะ คือคนไม่กล้ารีวิวแง่ลบ → เหลือแต่รีวิวอวยเว่อวังให้เห็นเต็มไปหมด → คนคาดหวังเพราะรีวิวอวยเยอะ → ไปอ่านแล้วไม่ดีเท่าที่อวยกัน → ไม่กล้ารีวิวแง่ลบเพราะกลัวโดนแขวน/ทัวร์ลง → เหลือแต่รีวิวอวย

Sketch of the day 🏚

พูดเรื่องรีวิวละนึกถึงสนพ. non-fic เจ้านึง นี่เคยพิมพ์บ่นเรื่องแปล สนพ.ทักมาบอกว่าขออภัยที่ทำให้มีประสบการณ์การอ่านที่ไม่ดี จะเอาไปปรึกษากับกองบก.เพื่อพัฒนางาน ตอนจะเริ่มขาย fiction ก็ชวนนี่ไปคุยด้วยแล้วให้หนังสือแทนคำขอบคุณมาสองเล่ม เนี่ย มืออาชีพเขาจัดการกับคำวิจารณ์แบบนี้ 🥹

คนกำลังจะตุย ทันจิโร่ก็วิ่งไปกอดไว้แน่นๆ ไม่ให้เขาเดียวดายในวาระสุดท้าย ทั้งๆ ที่ไม่รู้จักเขามาก่อนด้วยซ้ำ คือกุ 😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

สร้างสังคมแบบไหนก็ได้สังคมแบบนั้นค่ะ รับผิดชอบร่วมกันเนาะ ถ้าเด็กไทยจะมีนิสัยขี้เหยียดขี้บูลลี่ก็ให้ดูจากสิ่งที่สื่อไทยผลิตออกมา ส่วนอีสมาคมสื่อไม่รู้ตายยัง?

when I said I never lose faith in humanity, I meant this

อย่างหนึ่งที่ชอบในตัวทันจิโร่ คือทันจิโร่ไม่เคยนึกรังเกียจและให้เกียรติสิ่งที่คนอื่นมอบให้ตัวเองโดยไม่มีบรรทัดฐานเรื่องเพศมาเกี่ยวข้อง อย่างโดนเรียกว่าแม่จ๋า ก็ไม่นึกค้านอะไร ใส่ชุดฝึกซ้อมที่มิตซึริให้ก็ยินดีไม่เขินอาย สำหรับเรา ทันจิโร่เลยเป็นตัวละครที่เปิดกว้างมากในยุคสมัยนั้น

Goodbye summer

จริงงงง อย่างตอนแพทองธารเป็นนายก น้ำท่วมหนักก็ด่าว่า เพราะผู้หญิงเป็นผู้นำ เป็นตัวกาลกิณี บลาๆ ตอนนี้นายกผู้ชายเป็นไง น้ำก็ท่วมเหมือนกัน

ดูคลิปเรื่องเล่าเช้านี้ คุณสรยุทธกับคุณไบร์ท พูดล้อเลียนสำเนียงเพื่อนบ้าน มีนัยยะเหยียดอย่างชัดเจน ถ้าคนทั่วไปทำล้อเลียนใน tiktok มันยังอ้างว่าเป็นเรื่องปัจเจกได้ แต่พอเป็นสื่อใหญ่ระดับประเทศ ออกฟรีทีวี แถม official account ยังตัดคลิปมาโพสอีก แถมตอนนี้ก็ยังไม่มีแถลงการณ์ใดๆออกมา

เหอ ฉันเหนื่อยจัง

ส่วนตัวชอบฉากย่านเริงรมย์มากฮีแต่งหญิงกับเพื่อนอีก 2 คนที่เป็นผู้ชายแท้ๆแต่ไม่บ่นสักคำ ทันจิโร่คือชิลมาก อิโนสุเกะแค่บ่นว่าเสื้อผ้ามันแน่นทำให้อึดอัด ยิ่งเซ็นอิทสึพูดออกมาเองด้วยซ้ำว่าไม่ได้สนใจว่าจะแต่งเป็นหญิงแต่แค่ไม่พอใจที่อุซุยลบหน้าแล้วหล่อแค่นั้นเอง พวกเด็กมันน่ารักมากเลย

อยากดูโขนแต่ไม่มีรอบเสาอาทิต 😞