خداوندا اگر روزی بچه‌دار شدم یه دختربچه بانمک لطفا. مرسی.

در ادامه پیاده‌روی‌هام امروز به محض رسیدنم به لوکیشن، یه پرنده زحمت کشید دقیقا روی فرق سرم کارخرابی کرد. خیلی هم دلش پر بود. کلی توی پارک سرم رو شستم. بعدش که با دستمال خشک کردم دستمال هم رنگی شد. کارد می‌زدن خونم در نمی‌اومد.😂 واقعا کاش می‌شد تلافی کرد:)

مطمئن بودن من در گذشته و آسیب‌هایی که به دنبال آورد، باعث شد که الان زیاد مطمین نباشم. حتی در مورد چیز‌هایی که خیلی در موردش اطلاع دارم سعی می‌کنم مقادیری از تردید رو چاشنی کنم.

شوک فرهنگی من وقتی بود که ساعت ۳، موقع برگشت از رشت به تهران، رسیدیم به شهر قزوین. میخواستیم قیمه‌نثار بخوریم. تمام رستوران‌ها بسته بودن. دو ساعت گشتیم و آخرش توی یه زیرپله درب و داغون یه چیزی خوردیم و بعد از اطلاع از دلیل نام‌گذاری میدان غریب‌کش از شهر خارج شدیم.

وقتی خیلی ناراحتم انگار نمی‌تونم با کسی درباره‌ش صحبت کنم. در حالی‌که قبلا این‌طوری نبودم. نمی‌دونم این باگ به خاطر افزایش سن ایجاد شده یا چیز دیگه.

امروز تایم زیادی به مسائل و مشکلات ۴ نفر آدم گوش دادم. بخشیش به خاطر کار بود و بخشی به خاطر روابط. الان احساس می‌کنم واقعا خسته‌ام. با این‌که کار مفید زیادی انجام نشده.

پیدا کردن فاصله درست با آدم‌ها واقعا هنره. از یه حدی نزدیک‌تر بشی می‌سوزی. از یه حدی دورتر هم هوای بین‌تون خیلی سرد میشه. باید با آزمون و خطا جای درست رو پیدا کرد.

از نظر من همین گفتن حقیقت قبل از لو رفتن ارزش داشت؛ من رتبه ایشون رو نمی‌دونستم ولی صداش و نتیجه مطالعه‌هاش و محتوایی که تولید میشه از این مطالعه، به من خیلی کمک کرده. رویا نفروخته و خدمت هم کرده. فکر می‌کنم "دمش گرم" حقش باشه.

دلم میخواد به یه سری آدم‌ها بگم گاهی پاسخ زیادی کوتاه دادن خودش یه نوع خشونت یا حداقل بی‌ادبیه. رک و سرراست بودن با بی‌شعوری خیلی تفاوت داره. وقتی سوالی ازتون میپرسن که ۳۰ ثانیه طول می‌کشه، طوری جواب بدین که حداقل ۲۰ ثانیه بشه تا حس بدی القا نشه.

توییتر واقعا محیط خطرناکیه. مثلا تو محیط کارت کنار همکارا نشستی یه لحظه تصمیم می‌گیری توییتر و چک کنی. همون لحظه یه خانم محترمی تصمیم می‌گیره به فلان ژانر لبیک بگه.😂

به لحاظ روحی نیاز به رابطه عاطفی دارم. ولی انرژی صد تا دیت رفتن تا پیدا شدن آدم مناسب و اون مرحله‌ی پرهیجان اولش رو ندارم. اون مرحله‌ای رو نیاز دارم که همه چیز روتین شده و می‌تونی راجع به هر چیز ساده‌ای حرف بزنی‌. عوارض پیری داره شروع میشه:)

رفقا کسی خبر داره چت‌جی‌پی‌تی امروز فقط برای من ناز می‌کنه یا واقعا مشکلی پیش اومده؟ نمیدونم از ارائه‌دهنده ست یا چی ولی از دو ساعت پیش روی گوشی و لپ‌تاپم کار نمی‌کنه

از صبح انقدر مشغول کارهای مختلف بودم که واقعا خسته‌ام. بعد مغزم داره فکر می‌کنه چرا اکبر اسم مرده ولی اعظم اسم زن؟ و همه اینا در حالیه که کبری اسم زنه و عظمی به عنوان مکمل نام برای توصیف جایگاه مرد استفاده میشه. خسته‌ام.خسته:)

سیاست داشتن آدم‌های اطراف خیلی رو مخم میره. من کلا یا با کسی صمیمی هستم یا نیستم. حد وسط نداره برام. وقتی با کسی صمیمی هستم و بوی سیاست و زرنگی از رفتارش حس می‌کنم، کلافه میشم.

یه اتفاق عجیبی برام افتاده که هضم کردنش واقعا برام سخته. ضربه خوردن از کسی که هم‌خون آدم باشه، واقعا دردناک‌تره. "هنگامِ آن است که تمامتِ نفرتم را به نعره‌یی بی‌پایان تُف کنم!"

شما هم با دیدن تیکه‌های این برنامه‌های بلاینددیت و دوستیابی و اینا عوق می‌زنید یا فقط مشکل منه؟ یه ادبیات چرندی هم بین‌شون جریان داره که هیچ‌جوری باهاش نمی‌تونم کنار بیام.

گویم سخن را بازگو؛ مردی کَرَم ز آغاز گو. هین بی‌ملولی شرح کن؛ من سخت کُند و کودنم.

این و دیدم نیاز فوری پیدا کردم برم برادرزاده‌مو ببینم🥲❤️

گاهی وقتا عمیقا دلم میخواد یه رابطه عاطفی شروع کنم؛ مثلا آدمی رو می‌بینم که چیزایی که برام مهمه توی وجودش و رفتارش هست. بعد یه چیزی از درون مغزم داد می‌زنه اسگل الان وقتش نیست. به کارات برس فعلا. گیر کردیم به خدا با این ۳۰ سالگی😂

به موقع ناامید شدن هنره. تا ابد دل بستن به آدم‌ها یا چیزهای غلط، زندگی آدم رو نابود می‌کنه.