Ve sen: kırdığın kalbin ahından kurtulamayacaksın…

İnsanın yüzüne Şamar şamar vuruyor Günü gelince yüzleşmekten kaçtığı tüm hakikatleri.

Yalnızlığın çıldırtıcı sessizliğinde Baktımda Aşk diye adın yine dilimde…

Hani diyorum ya ben kimsesizim Aslında ben sadece sensizim…

Dedi ki ; Numarası var arayamıyorum, Hesabı var yazamıyorum, Fotoğrafı var silemiyorum, Çok seviyorum ama söyleyemiyorum. Dedim ki Allah başka dert vermesin…

Zifiri de olsa karanlık Değil mi ki sonu aydınlık…

Ben kalmayı seçmedim Sadece sen gitmeme müsaade etmedin.

Seni seviyorum be yalnızlığım !!! Çünkü senleyken kimse bizi rahatsız edemiyor…

Dedim ki,Derviş halin nicedir ? Dedi ki, artık gündüzlerim bile gecedir…

Ne çok çıkmazlara uğruyor yolum , sana gelirken .

Zamanıydı artık, zamansızlığın

Kal dili ile halledemediğim hallerimi Hâl dili ile halletmeye çalışıyorum.

Derdi veren bilmiyor mu neler çektiğimi O yüzden kimi,kime neden şikayetedeyim

Zor olan senı bulmaktı Kolay olan ise kaybetmek .

Seni çok geç buldum Ve şimdi çok çabuk kaybediyorum

Ben mutluluğu anlatırım da sen anlamazsın

Muhteşem biten finaliydin Sen Adına aşk denilen

Dipsiz kuyularımı ben kazdım,senin ellerinle.