İnsanlar, kendilerinde bulunan kalbin, Başkasında da mevcut olduğunu unutmuşlar çocuk!

Ağlamak ki zekâtıdır, tüm anlatamadıklarımızın çocuk!

Günler geçtikçe, Sadece kötü hatıralar artıyor çocuk..!

Deli değil, aklından kurtulmuş diyeceksin çocuk..!

Düşmüş olduğumu ve daha fazla düşemeyeceğimi bilmek rahatlatıcıydı çocuk..!

Dünyamın merkezine koyup karşılığında nankörlük aldığımsın çocuk!

Gitmekle gidilmiyor ki. Gitmekle gitmiş olamazsın; Gönlün kalır, aklın kalır, anıların kalır çocuk!

Dünya yaşamak için tehlikeli bir yer; kötülük yapanlar yüzünden değil, durup seyreden ve onlara ses çıkarmayanlar yüzünden çocuk!