yapma dedim, yaptın gönül..

İçine doğan şeyleri görmezden gelmek mi bir kilo demir mi.

“bazen insan her şeyin sonuna geldiğinde, başından beri öyle olacağını bildiğini anlar.”

Başımla gönlümü edemedim eş. Biri yüz yaşında, biri yirmi beş

Ev neresidir? …

Uzun uğraşların, uykusuz gündüz ve gecelerin ardından başını ellerin arasına al ve düşün. Bir noktadan sonra hiçbir çabanın faydası olmayacak. Bundan gayrısı artık Rabbin meselesi; nasip ederse olur. Etmezse olmaz.

Bana ihtiyacım olanı ver, şüphesiz benden daha iyi bilirsin.

Yaşanmamış şeylerle duyulan özlemleriyle meşhur şehir.

“Ben sensiz genç ölmüş bir ihtiyarım.”

Hiçbir şeyin üzerinde kesin bir kontrolünün olmadığını anlamakla, kendini beyhude kaygılardan azad et. Nerede duracağına karar vermek kul için kâfidir, geri kalan her ne varsa Rabbin tasarrufundadır.

Seneler sürer her günüm, yalnız gitmekten yorgunum.

Bugün bir kere daha nerede durmamız gerektiğini bilemediğimiz zamanlarda dahi nereden uzak olmamız gerektiğini öğrendik. Elhamdülillah biliyorduk da ama bilmeyene, kafası karışana da işaret oldu inşallah. Rabbim sizi böyle böyle kendi dilinizle rezil edecek.

Bir eksikliğin bel büken ağırlığı ..

"Sonra geç olacak!"

Olmuşluk hissi. “İnsanın değer verdiği birinin gözlerinin içine son kez baktığı o an gibi. Ne bir veda var tam olarak, ne de bir kavuşma. Sadece bir olmuşluk hissi”

Maalesef ki kafayı toplayacak başka aktivitemiz yok. Bir ben kaldım bir ben, ortasında gecenin hiç uyumamış ben. Yolcu duası ✉️

Uzun zamandır canımın bu kadar çektiği başka bir şey olmamıştı…