olurumuz yoksa gözlerine sahip çık

çok kötü yollardan geçtim, sizin kadar kirlenmedim

Ellerimde çiçekler kapında sırılsıklam Görürsen bir gün şaşırma

Kimsenin hakkı kalmadı, manevi tazminatları ödedim.

Mesele yaşarken omuz vermekti ölüyü taşımak zaten sünnet..

Sanıyorsun ya sanma yanıltırım seni

Siktir ettiklerimi bi bilsen ben kimim dersin

Acıların çoğu, beklentilerin fazlalığındandır. Beklentiyi azaltmak hayatın yükünü hafifletir Bu yüzden atalarımız “Ummak küsmek getirir.” demişler. Umma ki küsmeyesin, ummaki incinmeyesin.

İyi insandım ben ya Umutlarım vardı, Hayallerim vardı bir zamanlar mutluydum elimden aldılar..

Köyü tarafından sevilmeyen çocuk, Sevgi sıcaklığını hissetmek için köyü yakarmış.

Sahtesiniz..

Bi ton lavuk gelip geçti hepsi birbirinden farklı aynı yönleri ise hepsi kardeşimdi..

"Sonra geç olacak!"

Senin bir nefeste söylediğin cümle Benim kaç gecemi mafetti bilemezsin.

Hiç hissetmedin ne kadar kırgın olduğumu. Cenaze taşımak gibi ölü bir ruh taşıyorum içimde. Köşeye geçmiş, yüzü duvara dönük bir çocuk gibi ağlayasım geliyor.

Olabiliceği kadar olamayanların hayal kırıklıkları, gülüşlerinde saklıdır.

—Who were you Before they broke your heart?

çok önceydi hislere yenik düşmek şimdi kalpsizim