Kendimle ilgili her şeyde duygusuz bi makineyken duygusallığımın başladığı yer başkalarının yaşamları oluyor. İnsan olmanın zorluğunu onlarda görüyorum, oysa ki ben de dev bir kaya altındayım

İnsanların hatırlattığı yerler olduğu gibi yerlerin de hatırlattığı insanlar var. Beynin bu otomatik bağ kurma işlevini hiç sevmiyorum, çoğu güzel yer mundar oldu.

Başkalarında sevimsiz bulduğum şeylerin kendimde kökünü kazıyabilirim ama başkalarında sevdiğim şeylerin beni değiştirmeye gücü yetmiyor. Nefret sevgiden daha dönüştürücü bi duygu

Hem eşya hem de insan tamir edilebilir olmalı. Tamir edilemez her şey er ya da geç elinizde patlıyor

Çünkü melankolide dünya kendini her an batarak hissettirir. Rahatsız bi koltukta yolculuk yapıyorsanız koltuğunuzu koltuğunda huzurla oturan birinden daha çok hissedersiniz

Dünyayla başa çıkamayacak kadar kırılgan her insan güvenli bir liman olarak maskeler seçer. Hem işler kötüye gittiğinde kendisi değil maskesi hedef alındığından olay yerinden egosu zedelenmeden hasarsız uzaklaşabilir hem de maskesi bunları göğüsleyebilecek güçtedir

Congratulations to my father, who was today announced as one of Heritage Crafts finalists for Woodworker of the Year. Not bad for a self-taught carver, who uses tools he made himself out of sharpened Land Rover springs. This piece (by popular demand), is solid Scottish elm

Bi filmi, şarkıyı ya da insanı hazmettiğim bi süreç var, uzuunca bir zaman meşgul eder o şey beni. Sabah akşam dizi/film seyretsem insan görsem ve farklı müzikler dinlesem kusardım sanırım. Ruhsal bi kusma...

Benim açıkçası medeniyete/sanata katkı sağlayan arızalara büyük bi hoşgörüm var. Ruhunda taşkınlıklar bulunmayan birinin sanata katkı sağlaması pek görülmüş şey değil. Taşkınlığını da sanatı uğruna görmezden gelmek lazım. Mahallenin delisine her gördüğünde taş atmak çok çocukça

20'li yaşlarda insanların ayıplarına suçlarına bi nebze merhamet duyuyorsunuz, vicdan kürsünüzde kolay kolay yargılayamıyorsunuz, gafletine veriyosunuz tecrübesizliğine, sevilmemişliğine, pişmanlıkla henüz tanışmamışlığına....

Kırkında birine diyecek söz biter, nasihat biter, acıma biter, kürsüden öfkeden ağzı köpürmüş bir yargıç fırlar. Ayıpları gerçek bir ayıp, ahlaksızlıkları gerçek bir ahlaksızlık....

O kadar inanmıyor ki eşitliğe; bir erkeğin kendi ayakları üzerinde durmasını hamallığını olağan, kendininkini olağanüstü takdire şayan buluyor

Sahada agresif/numaracı furbolcular için aslında dışarda şeker gibidir bi tanısanız falan derler oysa insanın tek ahlakı olur. İş ahlakı yoksa ahlak da yok. Sahada ahlaksız mı? Ahlaksız. Oyleyse ahlaksız

Better call saul izlerken bir kez daha fark ettim ki sevgi çok güzel bi duygu, iki sahtekar bunu becerdiğinde bile. Sevgisizlikse çok kötü, bilhassa iki kardeş bunu beceremiyorsa

Popüler olmayan hayvan sevgisi daha sempatik değil mi?

Ne tuhaf. İnsanlar kendilerinden kaynaklanan aksaklıkları ve arızaları şartlara nedenlere kendisinin dışındaki olumsuzluklara havale ederek açıklarken kendinden başkalarının olumsuz hallerini onların karakterlerinin bir fonksiyonu olarak görüyor

Zevkini/tarzını bilinmediğim insanların tavsiyesine hiç kulak asmam. Film arıyorsam şöyle yapıyorum; sevdiğim filmleri twitterda aratıyorum ve o filmi beğenen insanların diğer tavsiyelerine göz atıyorum. Çalışıyor