آرزوهامو به یک حباب بدم🎶 (سالهاست دیگه دسته‌گلی به آب ندادم ولی آرزوهای زیادی رو به یک یا چند حباب دادم و پووف!)

همزمان با دو تصویر زیبا و متفاوت از "رنگینک" در اینجا مواجه شدم و هوس "رنگینک مادرپز" مرا فراگرفت🥺💔

اگر پای رفتنم بود و نای مهاجرت از این دیار، لحظه‌ای درنگ نمی‌کردم و نخواهم‌کرد. این خاک، هرگز برای من وطن نشد.😤 (این ممکن است برای شما یک نظر نامحبوب باشد)

👆 صدای خانم بهاری در این دوئت، زیبا و شنیدنی است و بر آوایی رسا و قدرتمند در موسیقی امروز نوید می‌دهد. دست مریزاد🙏 youtu.be/WxmYTz_tzvs?si…

چرا همگی خوابید این موقع شب؟!

به دوست عزیزی گفتم که ای‌کاش جایی در این سرای بود که ما دیرخوابان دورهم جمع می‌شدیم و گپی می‌زدیم؛ حالا اگه مِی هم می‌زدیم که فبهاالمراد😊

ای بول و غایط شغال بیشه مازندران(که شبا تو کوچه‌مون پرسه می‌زنن) تو دهن هر ازگلی که تو اینستاگرام یه میکروفن دستشه و داره به مردم رویافروشی می‌کنه! احمق عوضی همچین از فریلنسری و درآمد دلاری حرف میزنه انگار خرید آدامس از بقالی؛ نتیجه‌اش هم میشه توقع بیجا و جروبحث الکی در خانواده🤬

این روزها مترصد اتفاق کاری‌ای هستم که احتمالش کمتر از ۳۰٪ هست و تا اواسط هفته آینده تکلیفش مشخص می‌شود ولی وقوعش گره از مشکلاتم باز خواهدکرد. اگر انجام‌بشه که "بوی توفیق ز اوضاع جهان" خواهم شنید وگرنه کماکان به ایشون استناد خواهم‌کرد 👇

یادش بخیر، یه زمانی شاعر می‌گفت و لیلا فروهر می‌خوند: "یه روزگار، یه وقتی نه غصه بود، نه سختی می‌شد نشست تو آفتاب در سایه درختی ..." (الکی از غروب دارم زمزمه‌اش می‌کنم ولی موقع انتشارش، حالا همچین روزگار خاصی هم نبودا!)

#حال_اکنون مهتاب: "ما میريم تهران. برای عروسی خواهر كوچكترم. ما به تهران نمی‌رسيم. ما همگي می‌ميريم!" (مسافران - بهرام بيضایی) یادتون گرامی خانم روستا، ما هنوز و سالهاست که به ضیافت شادی نرسیدیم، همگی داریم کم‌کم می‌میریم😞 #جبر_جغرافیایی #آینده_تاریک #روزهای_تشویش‌و‌ماشه

امروز و پس از مدتها دلم خواست فقط چند ساعتی تهران می‌بودم، چون افتتاحیه کافه فودو، حاصل زحمت کاظم‌خانِ جان بود ولی دریغ😤 بدرخشی رفیق باصفا و کاسب با مرام kazimoto350

۱۶ سال و ۷ ماه و ۱۵ روز گذشته است که در جواب تماسم نگفته: "علی جان سلام، چطوری مامان؟" (دردناکه که کم‌کم صدایش را فراموش کرده‌ام😤😞)

سربسته بگم: "من بنده آن دَمَم که ساقی (خودم) گوید یک جام دگر بگیر و من نتوانم" من بی‌تقصیرم، تقصیر این دو عزیز است که گفتند بشینیم، سلامتی جفتتون و سلامتی همه دوستان شازده احتجاب hadi farhadi

نسل ما، در دوران رواج نوارکاست (البته با محدودیت‌های فراوان) پاگرفت ولی کماکان در برخی خانه‌ها نوای گرامافون‌های بازمانده از گذشته به گوش می‌رسید. این ابزار را تجربه نکردم ولی بنا به تجربه دوستان به‌نظر کارآمد است. بسته‌بندی جذابش هم جای تقدیر داره.👌

#نظر_شخصی تا وقتی هیچکدام از زنان هنرمندِ خواننده که نماینده نیمی از انسانهای موجود در این کشور هستند و اتفاقاً با برخی از ایشان در همینجا، مراوده و ارادت دارم؛ از این امکان ساده و بدیهی اجرای عمومی محرومند، جایی و حقی برای حضور خودم در این فقره کنسرت خیابانی رایگان نمی‌بینم.

دوستان یک سوال: حالا که "همایون ولش کرد" و دستهاش آزاد شد، این "مکانیزم ماشه" هنوز سرجاشه؟!