“Ben” diğeri olarak gördüğüne “bildiğini gösterme-kanıtlama” gibi boş bir çaba ve geçici bir doyum peşinde…

“Ben” tartışmanın konusunu unutmuş olsa da tartışmadan haklı çıkabilmenin peşinde…

Bulamıyorum diyebilmesi için aradığını farketmesi gerekmiş meğer, aradığını farketmesi içinse bulmuş olması. Bulmasıyla birlikte arayanın yok olması… Kalanın 1 olması…

Bir başkasını yerdiğin yerden kendini açık ediyorsun. Hem bir başkası da kim!?

Çocukların gözlerinin içine baktığında henüz bilincin üzerini örtmüş bir maskenin izlerini göremezsin ama sen gözlerinde bu maskenin yaşadığı korku, öfke ve haz arayışıyla kendi hapishanenin kendin olduğu bilincinden uzak bir kabusun içindesin… BIRAK ARTIK!

Uyanmak, seni bir “kişi” olarak özel hissettiriyorsa; daha derin bir uykuya dalmışsın demektir.

Düşüşünün bilincine varan Artemis kendisine geri döndü;gereksindiği her şey oradaydı.Aynı şey bizler için de geçerli.Çünkü hepimiz düşüşünden sonra,kurtuluşundan önceki Artemis gibiyiz.Sevgi avlıyoruz.Adalet ve mutluluk avlıyoruz.Tanrı avlıyoruz.Oysa Tanrı içimizde #ustacasevmek

… ve bir gün ( muhtemelen gece ) bir şey seni derinden sarsarak kim olmadığını gösterene kadar zihnin yalanlarıyla yaşayıp gideceksin. Çektiğin acı da dahil sana ait hiçbir şey yok..!

“Kişi”; neyi hor gördüğünü dünyaya göstermek derdinde, bunu neden yaptığının bilincinden uzak... Kısa süreli, basit bir tatmin…

Seni Bir’den ayıran, “şimdi”den koparandır İblis dedikleri, huzursa şah damarından daha yakın kendinden kurtulana… Şimdi, tam şu anda “Ben” dediğin nerede!?

''Ama yavaş yavaş ve el yordamı ile seni neyin tutsaklaştırdığını ortaya çıkarıyorum: Sen kendi kendine gardiyanlık yapmaktasın! Kendi tutsaklığının tek ve biricik sorumlusu sensin.'' Wilhelm Reich, Dinle Küçük Adam

Çok yakında kaybetmek zorunda olduğunu bildiğin herhangi bir şeyin ya da kimsenin şu an sana ait olduğunu söyleyen kim?

Bana karşı tavrının benden geldiğini bilmek, hoşuma gitmeyeni kendimden bilip düzeltmek, binbir yüzü aynada görmek ve suçlu aramayı bırakmak, kendi hayatımın sorumluluğunun benden başkasında olmadığına şahitlik etmek…

Kişi; çevresindekilerin hatalarını kovalama, bu hataları yine çevresindeki diğerlerinin önüne serme ve bu hatalar üzerine konuşarak yine çevresindekilerin gözünde itibar sağlama peşinde. Zeki görünme arzusunun karşıdan bakınca ne kadar aşağılık durduğunun farkında olmadan…

X: “Bir gün “ben” de uyanacağım ama zamanı var biliyorum.” I- Asla “kişi” olarak uyanamayacaksın. X: Nasıl yani!? I- O an gelirse; buna sandığın gibi sevinecek bir “sen” kalmayacak. X: Ama yol’dayım ve yolun sonuna varacak olan yine “ben”im! I- Yol mu? Bir yol hatırlamıyorum…

“Sırrı çözdüm diye dolanıyorsan; o baktığın camdır, ayna değil…” Bubituzak - Olan Olur (feat. Gaye Su Akyol) youtu.be/rEj3ayqdFfU YouTube aracılığıyla

Yüklenmişsin kendini kendi omuzlarına; taşımak zorunda mısın!?

“-İnsan sarrafıyım ben.” diyenlerin ortak noktaları, diğer insanlar için bulundukları “varsayımlara” yalnızca kendilerini inandırmaları ve kendileriyle ilgili eksiklere karşı kör olmalarıdır. Güzel kardeşim anne-babanı bile tanımıyorsun!

… sonra çocuklarınız adınızdan, torunlarınız soyadınızdan utanacak! Rüyalarınız kabus, gerçeğiniz korku olacak! Sevgisiz yaşayıp duasız gömüleceksiniz..!