Yoktuk bir süredir buralarda. Dijital gündeme notlar başlasın.

İnsan onca şey yaşıyor, en alasından, gidip gelip seni bir tüylünün eksiği yıkıyor. Herşey o kadar renksiz. Şanslıydı o diyor herkes.Bilmiyorlar ki şanslı olan benmişim. Meğer sabrım, vicdanım, masumiyetim, dehlizlerime ışık tutan oymuş. Gitti, ve bitti.

2 years later, loading.

Düğün=travma

Kartvizit yapın, cebinizde taşıyın.

Şu saatten sonra konuşmalardan ziyade, sadece yapılan icraatlere bakarım. O da kendi sağlığım için.

Dışarda yağmurdan sel var, evlerde su yok. Nasıl bir çağa denk geldiysek.

Hadsizlik.

Coğrafya kader değil, keder.

13 yıl uyuduk biz böyle, yanyana, kolkola. Giderken ruhumun yarısını aldı, geriye sevmediğiniz ben kaldı.

Adalet, adliye koridorlarından, hukuk kitabından ibaret bir kavram değil.

Artık yok. Güzel olan bir hayat da yok.

Keşke korunsanız da, terbiye edemediğiniz zevk ürünlerinizle uğraşmak zorunda kalmasa kimse.

Kediyi köpeği toplarken vicdanı, iyiliğini de topladınız. Bu saatten sonra damınız kafanıza çökse, cehennem içinizden geçse, bir parça ekmeğe hasret de kalsanız evde mısır patlatır, TV seyrederim.

Tahtalı barajı dolmak için Nuh tufanını bekliyor olsa gerek, hala %20 canını sevdiğim

Ağır grip, ileri düzey sinüzit ve migren atak dönemini bir arada geçiyorum. Bir haftadır evde Ericsson E250' den farkım yok, telde konuşurken aniden ses gidiyorsa bilin ki uyumuşumdur.

32 yıl olmuş, hala playlistte duruyor..