Tarihte insanın kontrol edemediği her güç, süreç içerisinde “tanrısal güç” kazanmıştır. Örneğin Sümerlerde hemen her tabiata içkin madde ya da fenomenin (su, gökyüzü, fırtına, toprak vs.) tanrısal vasfı vardır. Bu durumda esas soru şu: Henüz ilâhî muhataba nail olmamış insanoğlu,

Varlığın, bilginin ve değerler manzumesinin yüceltilmediği bir mekânda İslâm’dan söz edilemez. Bu nedenle Taliban’ın yönetimi –her ne kadar şerî bir düzen kurduğunu iddia etse de– Allah’ın muradına uygun değildir. Zira insanın bütüncül maslahatını gözetmeyen hiçbir yapı, ilâhî

Ne üzerine düşünürsek düşünelim, her şeyin derununda kusursuz işleyen bir algoritma var. Bu algoritmaya aşkın olan ise Sünnetullah’tır. (Allah’ın evrene yerleştirdiği değişmez yasa.) Bu yasa, iman etmek için başlı başına bir delildir; çünkü böylesine tutarlı, akıllara durgunluk

Canlılığın nasıl oluştuğu hususunda en ufak bilgiye sahip olmadan dine hizmet ettiğini zannetmek en büyük tehlikedir. Çünkü bilimle kavga eden bir din algısı, hem gençlerin aklını hem de inancın itibarını zedeler. Kur’an “Hiç düşünmez misiniz?” diye sormuşken, düşünmeyi susturmak

Çayizm, gündelik hayatın kirli gerçekleri arasındaki güzelliğe hayran olma üzerine dayalı bir külttür.

Tabii âyetler, en inatçı olanı bile en nihayetinde ikrara zorlar. Büyük müfessir ve kelamcı Fahreddin Râzî, dünyanın küre olduğunu kabul etmekle birlikte döndüğünü reddetmişti. Bugün bu hususta şüphesi olan bir kişinin bile olmayacağını düşünüyorum.

Levent Ünsaldı’nın yazısı beni derinden etkiledi. Uzun süredir yaşadığım zihinsel buhranı, neredeyse elle tutulur bir biçimde tarif etmiş. Asıl mesele şu soruda düğümleniyor: Hızla yok olan “talepsizliğin” ortasında, üniversiteler bugün gerçekten ne işe yarıyor? Artık kimsenin

Eski dünyada (son 5.000 yıl) herhangi bir ilme vâkıf olabilmek için o ilmin âlimine ihtiyaç zorunluydu. Yeni dünyada bu artık çoğunlukla gereksiz bir hâl aldı. Soruyorum; sizi aşan hangi sorun için herhangi bir insan evladına ihtiyacı zorunlu addediyorsunuz?

Dinî inancın anlamı, haricî bir nesneyle ilişkisinde değil de, onun kullanımındadır. Birincil mesele, şöyle şöyle inançları olan bir kişinin nasıl yaşadığıdır. Yani o inancın, o şahsın hayatında nasıl bir fark meydana getirmekte olduğudur, yoksa o inancın nasıl bir resme tekabül

Ömer Türker’in kaleme aldığı bu eser, biyolojik bulgulara, genetik verilere ve paleontolojik tespitlere karşı çıkmayan; aksine bunları, varlığın yaratılışına dair “kevnî işaretler” olarak yorumlayan bir yaklaşım benimser. Bu çerçevede evrimsel süreç, “kör tesadüflerin işleyişi”

İslam geleneğinin temel iddiası, dinin nihai koruyucusunun bizzat Allah olduğudur. Kur’ân’ın “Şüphesiz o zikri biz indirdik ve onun koruyucusu da biziz” (Hicr 9) beyanı, dinî hakikatin insan çabasıyla ayakta durmadığını, bilakis ilahî bir teminatla sürdüğünü ortaya koyar. Bu

Bu zihniyet, yanıltıcı bir şekilde şöyle varsayıyor: “Eğer Tanzimat ve modernleşme hiç başlamasaydı, hepimiz daha ahlaklı olurduk.”Oysa bu sadece tarihi ve insan doğasını yanlış okumanın tipik bir sonucudur. İnsanın zayıflıkları, arzu ve ihtirasları, iktidar kavgaları, çıkar

İnsanların ve şempanzelerin DNA’sında aynı genin aynı yerden bozulmuş olması, ortak bir atadan geldiğimizi gösteren en güçlü kanıtlardan biridir. Bu gen, C vitamini üretmemizi sağlayan GULO genidir. Bugün ne insanlar ne de şempanzeler C vitamini üretebiliyor; çünkü her ikimizin

Şerî nassların sübûtu hususunda hiçbir problem yok ancak delaleti açısından katî olduğu söylenemez. Evrimi akıl ve âdet kategorisine yakın bir tecrübî olgu olarak kabul etmek, onu “zann”a indirgemekten daha usûlîdir. Böyle kabul edildiğinde, usûlün kendi koyduğu ilkeler gereği

Tarih, ancak aklın rehberliğinde, felsefî analiz ve pratik tecrübe birleştiğinde hakikate ulaşabilir. - İbn Haldûn (ö. 1406)

“Bilim kadehinden alınan ilk yudum sizi ateist yapabilir; ama bardağın dibinde Tanrı bekler.” — Werner Heisenberg (ö. 1976)

Anılar Sadece Zihinde mi? Anıların sadece beyinde küçük dosyalar gibi depolandığını sanıyoruz, fakat bu iddia sandığımız kadar sağlam değil. Michael Levin’in planarya (yassı solucan) üzerinde yaptığı deney bunu çarpıcı biçimde sarsıyor: Bilim insanları önce planaryalara yiyecek

Ders ve öğrenme verimliliği hususunda NotebookLM resmen çığır açtı. Öğrencilere hazırladığım notlarımı kullanarak slayt, rapor, bilgi kartları, infografi ve podcast oluşturdu. Benim hazırladığım not ile kıyasladığımda, bütünü ihtiva edecek şekilde bir çalışma yaptığı