Ik heb weleens "Natuurkunde voor Dummies" gelezen. Dus ik denk dat ik zo maar gewoon op LinkedIn zet: studeerde Applied Physics op Harvard. Niet afgemaakt, hè. Niet overdrijven, zeg ik altijd maar.

Ik heb verder niet zoveel te zeggen over een staatssecretaris en een opgedirkt cv. Ik vind het hooguit schrijnend dat zovelen de integriteit van mensen met ambten/publieke taken niet meer zo serieus nemen. Dáár zit de echte rot in het systeem. Niet of we een diplomacratie zijn.

"We willen linkse ideeën meer geaccepteerd krijgen binnen de kerk," stelt het nieuwe initiatief Linkse Kerk. Verder willen ze geen stemadvies geven, maar vinden wel dat linkse politiek beter bij het christelijk geloof past. "Join the good side," is hun oproep. #nietDeSpeld

Ik ben zelf een beetje bekend met revalidatie en daarom neem ik mijn pet af voor de scherpe en tegelijk milde blik van Huijgen. Ja, revalidatie is topsport waarmee de hele mens is gemoeid. Bijzonder hoe hij de Bijbel in die context laat spreken. Over uittocht en schuld. Lezen!

"In de laatste dagen van zijn leven, terwijl Alberto in coma ligt, krijgt hij zijn laatste brief van de gemeente Breda. Of hij met het oog op zijn daklozenuitkering kon aangeven waar hij de laatste week had geslapen en of dat wel in Breda was. Dat formulier zal altijd leeg

Andrew (we noemen elkaar bij de voornaam) gearresteerd op verdenking van "misconduct in public office". Doug Wilson lijkt zich schuldig te maken aan eenzelfde soort vergrijp. "Christelijke slavenhouders hebben de Bijbel aan hun zijde." Zo'n jongen gun je toch een openbaring.

Na een zeer nuttig dutje stap ik krakend en kreunend van de bank en veer tweemaal door mijn benen om te peilen hoe sterk de bovenbeenblessure om aandacht vraagt. Mijn vrouw direct: "Jij wilt vanavond voetballen, hè?" Wat kent ze mijn dwaasheid toch goed. (Hoe houdt ze 't vol?)

De 14 kenmerken van fascisme volgens Umberto Eco. Maar al te herkenbaar op dit moment nybooks.com/articles/1995/…

Atheïst stuurt bericht: "Godservaring is onmogelijk want onze ervaring is te beperkt om eeuwigheid te bevatten." (Geleend van Phillipse, neem ik aan.) Ik hoef niet God volledig te ervaren. Net zomin als ik onder een waterval hoef te staan om een idee te hebben van diens kracht.

Op zich verbazingwekkend hoeveel mensen me inwrijven dat elk geloof achterhaald is dankzij wetenschap - ja, vaak zo generiek gebruikt - terwijl ze zelf duidelijk niet onderlegd zijn in deze tak van sport,praktisch noch filosofisch.

Ik vind allerlei seculiere initiatieven voor zingeving helemaal prima - echt - maar ik krijg toch elke keer jeuk als ik iemand hoor zeggen: "Religie wordt toch al snel dogmatisch." Elk clubje is 'dogmatisch'. Maar niet elk clubje is zich bewust van z'n eigen dogma's.

Sigh. It's bad enough when this quote from Bart Ehrman gets presented by Mythicists as an argument Jesus didn't exist. But now we're getting this Christian apologist engagement grifter accont posting it as rage-bait for his howling mob. 🙄 So, some context. Ehrman is *not* ...

Na enkele maanden data te hebben vergaard moet ik concluderen: er werkt weinig meer wantrouwen op dan een man achter een kinderwagen. Echt. De schuchtere begroetingen, de blikken, zelfs het rechtsomkeert maken... Ik voel me soms een ontvoerder van m'n eigen kind.

Met de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht word ik weer gebombardeerd met wat de partijen willen gaan doen. Verspilde moeite. Ik ben te cynisch geworden om op krediet mijn stem te geven. Ik stem niet om wat je wilt gaan doen, ik stem om wat je de afgelopen jaren hebt gedaan.

Op Bluesky ben ik in het wespennest vd abortusdicussie gestapt. Is er een onderwerp waar nog minder ruimte voor nuance en gesprek met open vizier is? Ik kan er geen verzinnen. Mensen zijn niet meer elkaar in gesprek maar vullen in wie je bent en welke kwade bedoelingen je hebt.

Nu ik vandaag 40 ben geworden (ja, dank u) mijmer ik over het concept volwassenheid. Conclusie: ik geloof er niet in. Volgens mij betekent het niet rijping of groei, maar simpelweg een voortzetting van schoolpleinangst en -strategieën met andere woorden/middelen. Could be me.

Met Jan-Jaap van Peperstraten deel ik een aversie tegen charismatisch leiderschap, of in elk geval: dat je geloof te veel afhangt van een bepaald persoon (die niet Jezus is). Al vanaf vroege tijden weten we: geloof is een gemeenschapsspel. Trek op met velen, spreid de macht.

In een verhalenwedstrijd 85e van de 258 worden. Ik kan natuurlijk manmoedig bij de cijfers blijven en zeggen: dan ben je subtop. Maar goed, lijkt me beter om dramatisch al m'n verhalen te versnipperen en te foeteren tegen een beeldscherm hoe mijn genialiteit niet wordt erkend.

Let even op de woordkeuze: oprukkende, veroveren... Wat zijn ze manhaftig, hè, deze moderne kruisvaarders. In de frontlinie van de publieke ruimte verdedigen ze onze onschuldige zielen tegen de wrede moslimduivels. (Even voor de wat tragere geesten op rechts: dit is ironie.)

Welke hoop heeft de postmoderne mens die keigoed kan aanwijzen wat onrechtvaardig, oneerlijk en grensoverschrijdend is, terwijl er diep wantrouwen is opgedaan met elke vorm van macht die deze misstanden moet tegenaan. Waar komt dan je verlossing vandaan? Is die mogelijk?