#บันทึกของทรราช 01 หกเดือนก่อนจะถูกตัดสินให้ขึ้นไปบำเพ็ญประโยชน์โดยเข้าร่วมกับออโต้บ็อทเพื่อทำหน้าที่เป็นรองกัปตันของยาน Lost light และชอกช้ำอยู่บนการตัดสินใจโดยเจตนาของตนเอง เขามีสถานะเป็นเชลยสงครามและนักโทษทางการเมืองมาก่อน ส่วนการเป็นผู้นำดิเซปติคอนเป็นเพียงอดีตที่ห่างไกล

" เอาคอนเทนต์มาหาทำอีกรอบ-- " #จะส่งเพลงแทนความรู้สึกให้คนที่มารีทวิต

❝ข้าเห็น..เจ้านั่น❞ ร่างสีนิลกัดฟันแน่นทันที ทำไม ทำไมไม่สลายไปพร้อมกับจักรวาลนั่น!!

❝คิดอะไรอยู่น่ะ เมกกะทรอน~❞

❝แนะ ลา~มก หึๆๆ❞

❝ข้ารู้ที่รัก❞ ❝อยากละสิ~❞

❝เมื่อไหร่จะกลับมากันนะ❞

❝งั้นก็ อย่ารอช้าเลยที่รัก❞

❝ 𝙇𝙞𝙘𝙝𝙩𝙩𝙚𝙧𝙚 𝗞𝗮𝗵𝗹𝘁𝗶𝗹𝗲 ไหนบอกมะม๊าซิ เมื่อคืนไปไหนกันมา❞

❝.....❞ ❝พวกมนุษย์นี่ บางทีก็น่าขยี้ให้เละแท้ๆ❞

❝วันแม่เหรอ?❞

❝โถ่ลูก แค่เจ้าหามาข้าก็ดีใจแล้ว❞ เขายกมือขึ้นลูบหัวผู้เป็นลูกด้วยความรัก ❝เก่งมากเด็กน้อยของข้า❞

❝รอยเต็มตัวเลยนะ❞ เขาหัวเราะขึ้นมาก่อนจะลูบหัวเด็กน้อยตรงหน้า ❝ขอบคุณนะ ลูกน้อยของข้า เดี๋ยวแม่จะขัดรอยให้เจ้าก็แล้วกันนะลูก❞

❝หาย ไป ไหน กัน อีก แล้ว!!!❞

❝เจอตัวเมื่อไหร่จับตีทั้งพ่อทั้งลูกเชียว❞ รถดับเพลิงสีดำสนิดขับแล่นไปตามทางหวังให้อารมณ์ที่ขุ่นมัวนั้นหายไป

❝เจอละ❞ เมื่อจับสัญญาณได้ เขารีบบึ่งไปทันที

❝มานั่งอะไรตรงนี้❞ ลงมาในท่อก่อนมองมินิบอทตัวจิ๋ว

❝นั่นสินะ..ข้าเองก็ไม่รู้ ว่าน้องชายข้านั้นหายไปไหน แต่ ข้าเล่นกับเจ้าได้❞