Bira merî li ser dara be, bira ne li ser zara be. (Bira merî li ser darbesta be, bimire, bira merî nekeve ser zimanê xelkê.)

Çelle bi nîvî bibe, ker bi kertîya xwe zane ro dirêj dibin. (Îro bîst û sisê yê Çelle ye. Ro bi ro, ro dirêj dibin. Ker jî bi kertîya xwe fam dike.)

Xwedê du kêfa bi hev re nade. (Mal dide sihhet nade, ewlad dide mal nade…)

Xwedê wextê bi wext ke. (Xwedê zivistana me bi zivistan ke, bihara me bi bihar ke, havîna me bi havîn ke, payîza me bi payîz ke.)

Bi xwe kir vêsîya, bi xelkê kir westîya.

Îşev Enter siwar dibe. (Îşev Çelle koç dike.)

Ava bîra, bi ra û tevdîra.

Aşiqa mala xwe bi rûniştinê şewitandine. Aşiq: Cîngene.

Stêrikek biriqî li ezmanê kurdî çû ava. Em minetdarê ked û berhemên te ne. Serê miletê kurd sax be.

Ya li mala ye ya li dîyarê mala ye. (Li hatinê ye, li bûyinê ye.)

Ne rist û ne bada, nigê xwe li ber rada. (Xilbe li ser pîreka tê gotin. Li ser keda hazir rûnişt.)

Ardê xwe bêtîye, kapeka xwe dûr avêtîye. (Şixulê xwe qedandîye, karê xwe ji hev safî kirîye.)

Di sala 1990 de min dest bi zanîngehê kir. Min kurmancî hinek zanîbû, qasê ku bi rojane min xeber dida. Wê salê qedexe li ser zimanê kurdî sist bûbû. Min qerar da berê her tiştî ezê zimanê xwe hîn bibim. Bi xêra hevala, bi kitêb û kovara min zimanê xwe hem devkî hem jî nivîskî

Nan, tê xwarin Av, tê vexwarin Cixare, tê kişandin Sol,Şimik, tê pêkirin Kinc, tê li xwe kirin Cil, tê raxistin Serî, Ser çav, tê şuştin Desmêj, tê girtin Nimêj, tê kirin Zikat, tesediq, tê dayin Rojî, tê girtin Fitar, tê vekirin Pez, tê qusandin Ga, tê gurandin Hesp, tê

Dinya nema ji Cimcimî Siltan re, Ji Noşîrewan re, Ji Hemzê pêlewan re.

Rasto bi Xwedê re, xwaro bi erdê re.

Ê… Ez çûm pê, Sola xwe jî kir pê, Hat û nehat, Nehata wê bihata. (Axê qasidek şand pê dosta xwe. Jinik dikira bihata, mêrê wê ser de hat û bi qasid re nehat cem axê. Qasid hat cimata axê, axa ne bi tenê ye. Axê bi arifî jê sewal kir. Qasid bi arifî jê re got.)

Risqekî li çolê ye, heft i li bajêr in. (Risqê bajara ji ê gunda zêdetir e.)