Het heeft even geduurd, maar de uitnodiging voor een afspraak met de bedrijfsarts is binnen! Volgende week dinsdag om 17:00. Dan kan nu het twijfelen, en piekeren beginnen. Geen idee wat ik kan verwachten. Maar fijn dat het nu wel gepland is.

Zojuist een aantal kaarten op de post gedaan. Een oprechte deelneming, twee keer beterschap, een verjaardagskaart en een verlate kerstkaart die ik vond tussen mn knutselspullen. Een divers aantal zo aan het begin van het jaar. Wie stuurt er ook nog kaarten?

Mijn oma verteld gewoon alsof de chemo blaasspoelingen een koffie-uitje zijn. Zo luchtig, alsof het niks is. Ergens vind ik dat super stoer, en aan de andere kant stresst het me gigantisch uit.

Vanmorgen een boek uitgelezen, en daarna begonnen met een nieuw haakproject. Nu even de deur uit voor een wandeling en een pannenkoek. Dat onthaasten, ontprikkelen en naar mn lijf luisteren gaat met de dag beter.

"Mag ik vandaag deze oude trui van jou aan?" - "Deze trui hebben of aan?" "Aan" - "Alleen voor vandaag?" "Ja." - "Prima" ❤️

Vanmorgen ontdekt dat Koersbal echt niet zo makkelijk is als het lijkt, en twee kleine interviews mogen afnemen. Bij elk interview komt het eind van mijn opleiding in zicht en ik kan niet wachten. Wat een opluchting en verademing zal het zijn als ik 't papiertje heb.

👩🏼‍🦲"Leuk dat u komt proef sporten bij ons. Een nieuwe jaar met doelen. U hoeft niet zenuwachtig te zijn, want er beginnen deze weken heel veel mensen." Heb nog nooit zo snel een hoofd rood zien kleuren toen ik zei dat ik al 8 jaar sport en alleen van sportschool wil veranderen.

Mental health walk ✅

Het leuke is van samen kunnen sporten, is dus ook samen cardio doen en dat je vriend ineens een halve cheerleader wordt die je opjut want "Ik weet dat je het kan." En ook trots naar zijn eigen scherm wijzen van 'kijk mijn hartslag is. Lekker laag he.'

Wachtkamer momentje. Weer het gesprek aangaan over mijn spier- en gewrichtsklachten met mijn huisarts. Dit keer met een brief van mijn fysiotherapeut. Ik blijf een beetje huiverig voor dit soort gesprekken, kans dat er weer niks uitkomt is namelijk reëel.

Een slechte dag voor mijn hypermobiliteitsyndroom, krachtverlies in de handen en hele zere armen. Maar toch een groepsles zumba gedaan. Stiekem wel trots op mezelf :) paar jaar geleden had ik niet gegaan.

Vanmiddag ga ik naar de woongroep om 'afscheid' te nemen van mn bewoners. Ze weten sinds vorige week dat ik niet meer terugkom en andere werkzaamheden binnen de organisatie ga doen. Heb al de hele dag een brok in de keel.

👩🏻‍🦰"Kim. Komt het echt niet door mij dat je niet meer bij ons werkt?" - "Zeker niet. Het ligt niet aan jou. Knoop dat in je oren. Beloof je me dat?" 👩🏻‍🦰"Ja. Ik beloof het. Maar als je nu niet meer mijn pb'er bent, dan kan je mijn vrijwilliger worden als je beter bent gesteld." ❤️

Afspraakbevestiging binnen voor de neuroloog; 4 maart op de slaappoli. Ben heel benieuwd, geen idee wat ik kan verwachten ook. Hopelijk komt de verklaring voor onder andere mijn pijnklachten met de slaappoli een stukje aan het licht.

Rouwen. Zo gaat het goed. En ineens sta ik emotioneel te zijn tijdens het afstoffen als ik haar handschrift zie op een kaartje.

📞"Over 15 minuten heb je een afspraak met de regiebehandelaar, locatie Wageningen. Dat gaat niet door, hij is per abuis op de hoofdlocatie. Kan morgen 09:00" ... 📞"Dat wordt moeilijk" "En dit vind ik moeilijk." 📞 "Hij staat erin, morgen 08:45 locatie Wageningen" #BlueMonday