حالا دیگر چیزی نیستم جز نفرت از شما. من به تنفری متحرک تبدیل شده‌ام.

من باید توی یکی از آن کیسه‌های مشکی خوابیده باشم.

راه در جهان یکیست و آن گاییدن خوار ایناست.

به نظرم جرقه‌ی بعدی نه بنزینه، نه حجاب، نه معیشت. این دفعه داستان، سر نفرت و انتقامه.

تو روحیات بنده حمایت و خایه‌مالی خیلی با هم تفاوت دارن.

یه عمر رجز خوندین و مرگ بر آمریکا گفتین حالا چرا خایه کردین؟

گاهی دوستانم بهم میگن تو دیگه خیلی بدبینی. راستش نه من فقط از این مادرقحبه‌ها خیلی چیزا دیدم.

فقط میتونم تعظیم کنم به این بچه‌ها، به صدرا و به پدر شریفش

شرف فقط اونجا که واسه اینترنت سفید گریه میکرد

سبزی بخر برو سکساتم واسه زنش تعریف کن

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش مولانا گفته سی میلیون سال پیش

کاش همه پاشیم بریم به اطلاع شاهزاده برسونیم

منتظر صدای بمبی هستی که ممکنه جون خودت یا عزیزانت رو بگیره تا شاید از زندانی که ضحاک برات ساخته آزاد شی. آیا ملتی بدتر از این وضعیت رو تجربه کرده؟

بمب به این خانه خورده و همه چیز تمام شده. ماه‌ها بعد وقتی زندگی مثل جویی باریک مسیرش را لای ریگزار هستی باز میکند از من چه باقی مانده؟ چند نوشته، چند عکس و سایه‌روشن خاطرات در ذهن اندک بازماندگان.

طرف میره خونه میبینه یکی داره زنشو تا دسته میکنه یه قاشقم انداخته زیر تخماش که تخماشم جا کنه تو. یارو داد میزنه:«این چه وضعشه!» سکوت سنگینی میشه. بعد ادامه میده:«من عمرا دیگه با این قاشق غذا بخورم!» و قهر میکنه میره. پسر اون خانواده امروز رییس فدراسیون کشتی ج. ا شده پایان

وارد کلاس میشه، چند قدم میره، متوقف میشه، یک قدم برمیگرده عقب و بغض میکنه. روزی دویست بار نگاه میکنم.

نفر بعدی که بگه تاریخ بخون، شیخ فضل‌الله نوریمو میکنم دهنش

کاملا مشخصه کیرم دهن دیکتاتوریه

راست و دروغش رو نمیدونم ولی آزار رسوندن به بچه متولد ۹۱ به جرم این که تو خانواده این کسکش دوزاری دنیا اومده درست نیست.