“~~” เขายิ้มระรื่นพลางมองดูของบางอย่างในมือ เอาล่ะ จะเอาไปทำอะไรดีน้ากับไอ้นี่น่ะ

“และจำไม่เห็นได้ว่ามีไอรอนไฮด์สีแดง”

“แล้วลุงเป็นใครล่ะ”

“ร้อน!!!!”

เขาหยุดเดินพลางมองไปยังห้องทำงานของออพติมัส เขายืนนิ่งนึกบางอย่างอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจแล้วเดินไปทำหน้าที่ของตน ดูแปลกไปขึ้นทุกวัน

“ไอ้ขาวๆนั่นหายไปไหนแล้วล่ะ ปกติมันต้องเดินอยู่รอบฐานนี่!”

“ข้าหา---” ร่างมินิบอทหันกลับไปก่อนจะหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง เสียงเมื่อกี้ แต่ไอ้คนที่พูดนั่นไม่ใช่เนเมซิส “......นั่นท่าน...?”

“....ไม่ ไม่แปลกใจเลย--” “ อ่ะ แบบว่า-มีอะไรให้ข้าช่วยรึเปล่า?”

“รับทราบ...”

“ทุเรศสิ้นดี...ไอ้แดงเถือกนั่นโผล่หน้ามาจนได้”

“แหม เก่งจัง”

“ .... ” เขามองภาพวิวภายนอกห้องพลางนึกอยากจะออกจากที่นี่ เมื่อไหร่กันหนาเขาจะได้สร้างที่ของตนเองใหม่ หรือจะหนีไปกับไอ้นักล่าค่าหัวนั่นดี

“ --- ” พอได้ยินเสียงนั้นเขาทิ้งของที่กำลังถืออยู่แล้วหันกลับไปมอง “ เปล่า ข้าแค่จัดของ ”

พออีกฝ่ายเข้ามาใกล้เขาถอยออกก่อนจะสะบัดหัวออกจากมือนั้น “ ดีที่ท่านฟื้น ”

“ อึก!— ” เขาจับมือนั้นเอาไว้แน่น “ ข้าไม่ได้จะ!!—.... ” เขาเงียบในทันใด หากเถียงไปคงไม่มีอะไรดีเกิดขึ้น

เมื่อถูกปล่อยลงเขาจับที่คอตัวเองเพื่อขยับคลายสายไฟที่คอดเข้าตามแรงบีบ “ ....รับทราบ ”

เขาหันมองร่างสีขาวก่อนจะเดินหนี “ ไม่เอา! ออกไป! ”

มินิบอทยืนดูดาต้าแพตอยู่นานหลายนาทีก่อนเขาจะหันขวาไปเจอไอรอนไฮด์ “ ....ห๋า? ”

เขาขมวดคิ้วหน้ามุ่ยพอเห็นเอนเนอร์จอน ก่อนจะรับมาไว้ในมือ “ ...ขอบใจลุง ”

“ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แค่น่ารำคาญขึ้นทุกวัน ” ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย