ผ้มมาเปิดแผงให้นักเขียนมาขายงานค่า ;-; ไม่อยากให้วงการมันซบเซาอะ กลับมาคึกคักกันเถอะะะ

⠀ ⠀ “ บางคนเข้ามาเพื่อจากไป แต่อย่างไรคุณใบเตยก็จะอยู่เป็นความสดใสเสมอสินะครับ ? ฮะฮะ- สวัสดีครับ ” หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะโบกมือให้ “ ถ้ากลับมาเมื่อไหร่แล้วผมไม่เจอคุณใบเตย ผมจะถือว่าวันนั้นเป็นวันโลกแตกก็แล้วกัน ” ⠀ ⠀

⠀ ⠀ ห้อยต้องแต้งเป็นผ้าขี้ริ้วเน่า ๆ โดนสุนัขคาบ, ใครช่างฟ้อง ทำไมหมอนี่ถึงดมกลิ่นตามมาไวขนาดนี้ ! “ เปล่านะ ผมไม่ได้จะพูดอะไรสักหน่อย—— ปล่อยก่อนน่า .. หายใจเข้าลึก ๆ หายใจออกยาว ๆ ” ⠀ ⠀

⠀ ⠀ ต้องมีคนฟ้อง คนคอยรายงานแน่ ๆ อย่าให้ฉันรู้วบ์ ⠀ ⠀

⠀ ⠀ (?) คุณเชื่อในพรมลิขิตไหมครับ ? ผมไม่เชื่อ—— แต่ ! หากคุณเข้ามายิงธนู ณ ■■■ เวลานี้ บริการฟรีคนอ่านจอนดกชีให้ฟังครับ แล้วมาเป็นครอบครัวเดียวกัน- ⠀ ⠀

ᅠ ⠀ เหมือนว่าจะได้ใช้คำนี้บ่อย ๆ เลยนะครับ—— ขอบคุณนะ, แล้วก็อย่าเล่นเกมดึกนักล่ะ ⠀ ⠀

⠀ ⠀ “ ฮะฮะ—— ผมล้อเล่นน่ะครับ ” แต่ถ้าตกลงก็ถือว่าได้กำไร, ประโยคนี้ไม่ได้พูดออกไป “ ถ้าเหงาก็แวะมาแถวนี้ได้ครับ จริง ๆ แล้วก็เหงาเหมือนเดิมแค่เปลี่ยนสถานที่น่ะ ” เกาศรีษะตัวเอง “ อย่างน้อย, ก็มีเพื่อนเหงาด้วยกันครับ ” ⠀ ⠀

ᅠ ᅠ “ อา .. ผมยี่สิบแปดน่ะครับ .. ปีก่อนก็ยี่สิบแปด ปีหน้าก็ยังยี่สิบแปดอยู่- พ—— พี่สอง .. ” ยิ้มค้าง, แอบเกร็ง ไม่ค่อยได้เรียกใครแบบนี้เลยมีเขินหน่อย ๆ แต่ก็เข้าใจความแตกต่างของวัฒนธรรมได้ “ ผม คิมดกจา ครับ, แนะนำตัวไว้คงไม่เสียหาย ” ⠀ ⠀

⠀ ⠀ “ ก็ตามประสาเด็ก ๆ นั่นแหละนะครับ .. ” กอดพยักหน้า ๆ เห็นด้วย, ใครเห็นแล้วจะไปคิดว่าอีกฝ่ายอายุรุ่น ๆ กับหินในช่วงโฮโลซีน “ อา—— เข้าใจเลยครับ แต่ก่อนผมอ่านนิยายได้เป็นสิบเล่มต่อวันเลย- ช่วงนี้ต้องใช้แว่นแล้ว พออ่านตัวอักษรจิ๋ว ๆ ก็ปวดหัวไปอีก ” ส่ายหน้า ⠀ ⠀

⠀ ⠀ รู้สึกตัวมาสักพัก ว่าเรื่องราวของเขาคงเป็นเรื่องราวของความฝัน, เช่นนั้น คิมดกจา จะไม่มีวันตื่นจากความฝันอีก ถึงอย่างนั้น ในห้วงฝัน เขา จะฝันเพื่อทุกท่านเสมอ สุขสันต์วันเกิดนะ, คิมดกจา จากเด็กน้อยที่กำลังเติบโตไปเป็นคุณ ⠀ ⠀