Böylece Günizleri 3. yılını doldurmuş oldu😊 Günlük notlar, izlenimler, çağrışımlı diyaloglar, mektuplar, bazen anılar, hatta rüyalar ve elbette şiir 🙏🍀

7 yıl önce bir kız öğrenci 23 Nisan canlı yayınında akademik başarı sağlayıp Almanya’da tıp okuma hayalini paylaşmış, hatta Almanya vatandaşı olabileceğini söylemişti. O günden bugüne sadece aynı hayali paylaşan çocukların sayısı ve haklı gerekçeleri arttı maalesef, yazık…

Bugün de çocukların kendi düşüncesiyle, sesiyle konuşmasına fırsat vermeyenler, onlara sahneledikleri oyunda bürokratik süzgeçlerden süzülerek oluşturulmuş yapay metinleri seslendirme rolü biçenler; hiç inandırıcı gelmediklerini keşke görebilseler!

“…şunu rahatlıkla iddia edebilirim ki en az son beş yılın en iyi öykü kitabıydı Lafa Boğulmak.” demiş yazar; iddialı olmak iyidir, takdir de kendisinin elbette ama ben olsam cümleyi “son beş yılda okuduğum” şeklinde kurardım. parsomen.org/2026/04/24/cag…

Cehalet kötü! Bu paylaşımım yapan kişi keşke önce neye itiraz ettiğini araştırıp, öyle yazsaydı. Burada TÜBİTAK hatalı mı? Değil, burada bir sorun da yok. Suna hoca zaten orta çağ tarihçisiymiş. Anlamak isteyenler için : TÜBİTAK-SOBAG’a proje sunulmuş ve kabul edilmiş. Umarım

Maalesef çok acımasız bir linç kültürümüz var. Önce şunu net ortaya koymak gerekir sanırım. Sosyal bilimleri, fen bilimlerinin laboratuvar çıktıları ve ölçüm kalıplarıyla değerlendirmeye çalışmak başlı başına bir hata. Biri doğanın yasalarını formülize ederken, diğeri insanı,

“Bütün Selmanlar Mümkündür” Selman Dinler

'Empati ve Sosyal Beceriler' diye bir ders zorunlu olacakmış. Birkaç yıl sonra “dersini de verdik ama niye hala bir düzelme yok” diye sorgulanır. Oysa ne okullar büyülü kutu ne de öğretmenler büyücü! Her sorunu ders çizelgesine eklemek de sihirli bir formül değil.

Türkiye’de eğitim sistemiyle ilgili kararlar genellikle pedagojik gerekçelere dayanmaz; önce politik kararlar alınır, sonra uygun bir pedagojik izah bulunur.