alarmı ışığa kurdum kaç karanlık geçti bilmiyorum belki uyudum belki de unuttum her çalışında beynimin içinde uyansam ayrı uyandırsam ayrı uyutsam ayrı sesleri son çalışında tuttum sokağa fırlattım kırılmadıı çalmaya devam etti ve derken kapandı sanırım yasa ile tanımsızdı

aynı yöne değil bazıları aşağı bazıları yukarı, yol boyu sessiz ve garip bir yolculuk bu sözcükleri gürültüden sayma sakın onların hepsi iflas tam da dediğim gibi sessiz ve garip bir yolculuk bu

size göre zaman ayarlı bana göre hareket ayarlı farklı bir kimyası var formülü bende saklı

gecenin değerini en iyi hırsızlar, katiller bir de kurtuluşu arayanlar bilir. sen hangi tayfadansın

olay yerinde iki cinayet var

sana öyle geliyor. öncekiler, sonrakiler tek bir yerde ve hepsi aynı mahallenin komşuları

güzel diyorsun da bugünkü sen hep; ah bi yürüsem ah bi yürüsem .. bulsam yaşam kaynağımı/pınarımı sonra hep kendini dinlersen hep kendini dinlersen ... ister prenslik ister beylik geriye ne yaşam kaynağı ne de yaşam pınarı sen yine dünkü sen tek bonusun ebenin yaş amı

kimseye sövmeyeceğim demiş olsam da parmak uçlarıma gelip de geri dönmeyenleri var rafine hali obje sübje derinliğinin boyutlarını, birbirlerine olan geçişkenliklerini bilmiyorsunuz gerçek hayatta sağdaki tabloya şekil verenler de genelde soldaki koleksiyoner kibar amcıklar

sözlerini kimsenin ulaşamayacağı bir yere yaz kasap efendi yoksa beyne bir çizikle işler " et öpücükle öpücük etle dünden de borcun vardı iki bekle bir öde " ye döner sonra hesabı kediye derdi de yine beyne

dünyadaki EN zor şey çaresizlik (kabul) çaresizliğin EN zor şekli ise kişinin kendisini olmak istemediği bir benliğe.(BOZUCU BİR YÖNDE) zorlaması ya da zorlanması söze BOZUCU BİR YÖNDE ifadesini eklemezseniz sahtekarların, hırsızların... ıslahı da anlamsız olur

bir yolüstü kasabasıydı. bir ressamın fırçasından çıkmış kadar da güzel görünüyordu akşamüzeriydi yorgunluktan da yeni çıkmıştık oysa kasabaya doğru yürüdük etrafta durmaksızın koşuşturan gölgeler vardı. acı çekince beliren yüzleri acı geçince kayboluyordu çok tuhaftı

binanın kolonu binaya seni ben taşıyorum derse toprak zemin buna alınır. toprak zemin de binaya seni ben taşıyorum derse boşluk olmayan boşluk buna alınır kendini kandırmaya devam et sen

önümdeki elmayı dişleme arzum var ama dişlerim yok. bari elmayı sevmiyorum diyeyim diyen de çok

birazdan renkleri akacak olan bir tabloya gücü ve parayı temsil eden bir portre ya da bir manzara çizsen ne olacak, sonuçları başka bir boyutta bilinmez bir yansıma

geriye fırtınaya karşı girdiğin pozlar kalacak, yakışıklı çıkmaya bak

gerçekte çıkarttığımız tüm sesler kurbağaların çıkarttığı vrak vrak vrak seslerinden çok da farklı değil, sesin neden ve nasıl çıktığı önemli, sistem onu da.zaten kişiden bağımsız biliyor. herkese iyi vrrrraaaaklamalar

suyu bulandıran güya kurnazların yükleri çok ağır olacak, eşek görse hallerine acıyacak isteyen istediği gibi oynasın, sistemde tek bir kör nokta bile yok

sana ait olmayan duyguları ve düşünceleri sana aitlermiş gibi sanmana sebep illüzyonlar gibi ℅0,00001'in kendisini %99,9999 ile eşleştirdiği illüzyonlar varlığımız kendi başına bir drama

bütünü gören susar, belki de susmak için bu dediklerini yapmak gerek

uzaktan çok uzaktan; omuz mesafesine bir ışık yılı uzaktan sonra hiç yormadan, hiç üzmeden, hoş çakal bile demeden, hissettirmeden geriye ne boşluk ne de toyluk olursa da sadece hoşluk