⠀ 累 、十二鬼月 [ 下弦の伍 ] ⠀

ㅤㅤㅤㅤ head down and ͟k͟n͟e͟e͟l͟ 𝐏𝐫𝐨𝐬𝐭𝐫𝐚𝐭𝐞 before me . 𝕷EADER ❍F 𝐓𝐖𝐄𝐋𝐕𝐄 𝐊𝐈𝐙𝐔𝐊𝐈 ㅤㅤㅤㅤㅤ

ㅤㅤㅤㅤ ❛ จงคุกเข่าลงไปซะ คำนับแด่ข้า ❜ ㅤㅤㅤㅤㅤ

ㅤㅤㅤㅤ ooc.⠀⠀ จวบกว่าจะพบกันอีกหน ข้าพเจ้าขอให้ทุกท่านรักษากาย พานพบเคราะห์ดีคลาดเภทภัย รังโรคใดล้วนไม่อาจกล้ำกราย ㅤㅤㅤㅤㅤ

ㅤㅤㅤㅤ ไม่ว่าใครหน้าไหนมันก็ไร้ประโยชน์ แม้ว่านางจะลงทุนไปตั้งเท่าไหร่มันก็ดูจะไม่มีความหมายอะไรเลย — คืนนี้ไม่พบเบาะแสของดอกฮิกังบานะสีน้ำเงิน พรุ่งนี้พวกมนุษย์ไร้ค่าก็คงจะไม่พบอีกเป็นแน่ 🌙 ㅤㅤㅤㅤㅤ

ㅤㅤㅤ”ยินดีที่ได้พบท่านในรอบหลายปีนะขอครับ~ ท่านมุซัน“

ร่างกายเล็กจ้อยถือขวานอันเบ่อเร่อที่ใหญ่เกินสำหรับเด็กหญิง โดยเฉพาะเธอที่ร่างกายเล็กกว่าคนอื่น ๆ เสียงผ่าฝืนประเดี๋ยวดังก้องประเดี๋ยวไม่กังวาน ーท่าทางทุลักทุเล แต่เด็กน้อยยังคงผ่าฟืนอย่างมุ่งมั่น สีหน้าท่าทางขึงขังจริงจังเสียจนน่าเอ็นดู ฮิเมจิมะซังสอนแล้วว่าต้องตั้งฉากกับไม้!

ㅤㅤ”เจ้ามาในยามที่ดีเลยล่ะชิโนบุจัง ช่างน่ารักเสียจริง~“

ㅤㅤหรือว่าจะไม่ได้ยินกันนะ ”ท่านมุซัน~ ข้าโดมะเองขอรับ!“

⠀⠀⠀⠀⠀ ʹʹ . . . ʹʹ ทอดดวงเนตรมองยังเหล่าร่างแยกที่กำลังปั่นหัวพวกเดียวกันเอง ทำเอาอสุราดรุณนึกปวดศีรษะแทบจักระเบิด เจ้าพวกไม่ได้เรื่อง . . 💢 ⠀⠀⠀⠀⠀

ㅤㅤㅤㅤ คิ้วดำขลับกระตุกเลิกขึ้นมองเหตุการณ์หน้าเส้นเวลาที่ยังชุลมุนไม่คลาย เรื่องราวเหล่านี้มันอะไรกัน ทำไมจึงวุ่นวายได้ถึงขนาดนี้ — ดูท่าราชาอสูรคงจะไม่สบอารมณ์เสียเท่าไหร่ ㅤㅤㅤㅤㅤ

”ท่านมุซันไม่สนใจข้านั้นช่างเป็นเรื่องน่าเศร้าเสียจริง“ ㅤถึงแม้น้ำตาจะไหลจากใบหน้าของอสูรข้างขึ้นที่ 2 แต่ก็หาได้มีอารมณ์ร่วมกับการร้องไห้แต่อย่างใด~

“เจ้าพวกที่หน้าตาเหมือนๆกันหมดนั่นเล่นอะไรกันน่ะ~ ข้าเองก็อยากเล่นเหมือนกันนะ” อาคาสะโดโนะน่ะไม่ยอมเล่นกับข้าเลย~

#NewProfilePic

เลื่องลือระบือนาม ` ยามอสิธาราร่ายรำขับขาน บรรทานดวงนิศาบดีขึ้นเสี้ยวคล้องเกี่ยวเหนือปลายยอดสะท้อนรัศมียาวเหยียด เฉกเช่นเส้นนิภาธุมเพลิง … คันฉ่องแห่งภัยพิบัติรัศมีจันทรา เผยเป็นเช่นจันทเสี้ยวในยามแรม เมื่อต้องแก้วพระพายกายตะหวัดโค้ง จรรโลงหมู่แมกไม้ยามสุริยาท่านอัสดง

❝ บ้าที่สุด ❞ เด็กสาวขมวดคิ้วบ่นอย่างเจ็บใจหลังสังหารอสูรลงได้สำเร็จแต่ก็ไม่สามารถช่วยคนบริสุทธิ์ไม่ทัน ดาบนิจิรินถูกเก็บเข้าฝักก่อนจะหันหลังปล่อยให้คาคุชิเข้ามาเก็บกวาด ทั้งที่เดินห่างจากร่างอสูรมาแล้วแต่บรรยากาศรอบตัวก็ยังคงคุกรุ่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ

“ใครกันที่ทำท่านโคคุชิโบรำคาญ ช่างนิสัยไม่ดีเสียจริง~ ”

"อื้ม อื้ม ถึงแบบนั้น ก็ต้องก้มหน้ายอมรับชะตากรรมใช่ไหม?" อสุราข้างขึ้นลำดับที่สองพยักหน้ารับกับเรื่องที่นั่งฟังมาซักระยะ แม้จะพอจับต้นชนสายปลายเหตุได้ แต่เขาก็มีบางช่วงที่ฟังไม่ได้ความ เพราะมนุษย์ตรงหน้าเล่าไปทั้งน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม เสียงสะอื้นทำเอาเขาเวทนาเป็นอย่างยิ่ง...—

ㅤ”ข้ามิได้เข้าสำนักเสียนาน พวกเจ้าเป็นอย่างไรกันบ้าง~“