Kemal Sayar’ın çok güzel bir ifadesine rastladım; "Yas,sadece sevdiklerimizi kaybetmekle olmaz.Bir yaşama biçimini kaybetmek de yastır. Bir şehri bildiğimiz halde kaybetmek,rutinlerimizi kaybetmek de yastır.Hatta itikatlarımızı, dünyayla ilgili inançlarımızı kaybetmek de yastır."

Hiç bu kadar her şeyden soğuduğum bir sene olmamıştı .. ben galiba yoruldum her şeyden ,herkesten …

Kalbin en çok kendine kırık değil mi? Kendini hiç böyle hayal etmemiştin..

Biriyle barıştıktan sonra aslında affedemediğini fark etmek

kimsenin gücü yetmezdi beni senden vazgeçirmeye de vazgeçiren sen olunca sessizce gittim..

+Gidiyorsun yani! -Evet. +Sorarlarsa ne diyeyim? -Aklı ile kalbi arasında kaldı; aklını seçti dersin…

1 kere de o cablasin die bekledim ve ortada bi daha cabalanicak hic bisi kalmadi

birinin sana hic caba gostermemesine kirilmak.. en garip hislerden.

Bunu nasıl yazdın ya mahvettin bizi

"bence bir erkek için, sevdiği kadından gelen en büyük ceza özgür bırakılmasıdır. bunu çok azı anlayacak."

not.

Şakasız hayatımda dinlediğim en iyi akustik rap performansı

Değişmek istemeyen o insanı, değiştirme çaban ile kendini tükettin.

heba olan dünlere mi yanayım

senin olmayan bir şeyi kaybedemezsin

Bugün benim doğum geçen sene kasım da böyle değildi …

“Bir ben iyileşemiyorum.”