Telaş etme. Kimin neyi kaybettiğine yarınlar karar verecek.

Ne neşe kaldı, ne mutluluk Kalan tek şey Yorgunluk...

Bazı insanlar size yanlış yaptıklarını bilirler ama kendi yanlışlarıyla yüzleşmemek icin suçu size atıyorlar...

"Yaşının en güzel yılları ama sen yorgun ve bitkinsin."

hayatının en zor dönemini geçiriyorsundur ve yanında kimse yoktur.

Düştüğüm kuyular derin değildi aslında, Tuttuğum ipler hep çürük çıktı.. Elimde olsa bütün geçmişi siler, Canımı yakan herkesi de o geçmişe gömerdim..

Gökyüzünün başka rengide varmış. Geç fark ettim taşın sert olduğunu. Su insanı boğarzateş yakarmış. Her doğangünün bir dert olduğunu, İnsan bu yaşa gelince anlarmış...

Ne güzel demiş Ahmet Arif; "Bir gönül inceliğidir, bir insana değerli olduğunu hissettirmek.''

"İnsan saramadığı yarayı saklarımış. bazen bir gülüşün içinde,bazende derin bir sessizlikte."

Eski bir şarkı çalıyor radyoda.. Ve diyor ki; Acırım heder olan o en güzel yıllara...

"Herkesten uzak, kendimle baş başa ve kimsenin beni bulamayacağ bir yere ihtiyacm var..."

"Bazı insanlar önce dengenizi bozar sonra sizi dengesiz olmakla suçlar..."

İyilik, aslında dünyanın en büyük imtihanıdır..

2 yaşında konuşmayı, 30 yaşından sonrada susmayı öğretir hayat...

Okuduğum en harika söz olabilir; "Senin görme biçimin, benim kimliğim değildir."

Şimdi, oturdum bir ümidin baş ucuna, Eylülü bekliyorum. Gör bak ! Nasılda dökecek hüzünlerim yapraklarını üstüne. Ama yorgun, Ama kırgın...

Ben değişmedim, duyduklarım ve gördüklerim arasındaki dengesizliği fark ettim, bana ne olduğunu sorgulayan önce ne yaptığını hatırlasın...